- مقدمه 1
- سرآغاز 1
- پیش گفتار 4
- راویان حدیث منزلت 6
- راویان حدیث منزلت در قرون متفاوت 10
- متن حدیث منزلت و تصحیح آن 14
- به روایت بُخاری 14
- به روایت مسلم 15
- دو کتاب صحیح از دیدگاه اهل تسنّن 17
- متون دیگری از حدیث منزلت 22
- دلالت های حدیث منزلت 33
- نگاهی به مقامات حضرت هارون در قرآن 33
- اشاره 33
- اشاره 33
- 1 . نبوّت 34
- 2 . وزارت 34
- 3 . خلافت و جانشینی 35
- نگاهی به مقام ها و منزلت های علی 36
- 4، 5 و 6 . اخوت، مشارکت در رسالت، تکیه گاه محکم 36
- اشاره 36
- وزارت علی علیه السلام و دعای پیامبر خدا صلی اللّه علیه و آله 43
- اولویّت ویژه 44
- جایگاه ویژه 44
- شرکت در امور 47
- اصلاح و ساماندهی امور 52
- علم و آگاهی 53
- مقام عصمت 55
- مقام طهارت و پاکیزگی 57
- حدیث منزلت بیان گر خلافت امیر مؤمنان علی علیه السلام 63
- جانشینی پیامبر در اوج فضایل 64
- فرمان برداری بی قید و شرط 67
- حدیث منزلت و دیدگاه علمای اهل تسنّن 68
- اشاره 72
- اشاره 72
- اشکال های علمی 72
- تلاش هایی برای ردّ حدیث منزلت 72
- اشکال دوم: خلافت محدود 73
- اشاره 74
- پاسخ به اشکال نخست 74
- دیدگاه دانشمندان فن 76
- پاسخ به اشکال دوم 81
- حدیث منزلت از دیدگاه ابن تیمیّه 85
- ردّ دیدگاه ابن تیمیّه 88
- دیدگاه اعْوَر واسطی 92
- پاسخ به اشکال سوم 96
- اشاره 97
- 1 . پیمان برادری بین اصحاب پیامبر 97
- 2 . به هنگام ولادت امام حسن و امام حسین 100
- 3 . در خطبه غدیر خم 101
- 4 . در ماجرای بستن در خانه های اصحاب به مسجد 101
- 6 . در ماجرای دختر حمزه سیدالشهداء 102
- 7 . در حدیثی از جابر 103
- چکیده دلالت حدیث منزلت بر خلافت 104
- قراینی از حدیث 105
- قراینی خارج از متن حدیث 108
- اشاره 113
- اشکال های غیر علمی 113
- 1 . تحریف حدیث 113
- 2 . جعل حدیث منزلت برای شیخین 116
- 3 . ردّ حدیث منزلت 117
- سخن آخر 119
- «ت» 121
- «ب» 121
- «الف» 121
- «خ» 122
- «ج» 122
- «س» 123
- «ر» 123
- «ز» 123
- «ش» 124
- «ص» 124
- «ق» 125
- «ع» 125
- «ف» 125
- «ل» 126
- «م» 126
- «ن» 127
تو برای من همانند هارون برای موسی هستی، جز آن که بعد از من پیامبری نخواهد بود.
سعید گوید: دوست داشتم این حدیث را رو در رو از خود سعد بشنوم، به همین جهت با او ملاقات کردم و حدیثی را که عامر برایم نقل کرده بود به سعد باز گفتم.
او گفت: من این حدیث را از پیامبر صلی اللّه علیه و آله را شنیده ام.
گفتم: به راستی خودت شنیده ای؟
او در پاسخ من انگشتانش را بر گوش هایش نهاد و گفت: آری، اگر دروغ بگویم گوش هایم کر شوند. (1)گفتنی است که این متن دارای نکته هایی است که باید به آن ها توجّه شود.
مسلم در مورد دیگر به سند دیگری در صحیح چنین نقل می کند:
بُکیر بن مسمار، از عامر بن سعد ابی وَقّاص، از پدرش نقل می کند که گوید: معاویه بن ابی سُفیان به سعد گفت: چه چیزی تو را از دشنام دادن به ابو تراب باز می دارد؟
گفت: هرگاه آن سه ویژگی را که پیامبر صلی اللّه علیه و آله درباره او
1- 1) . صحیح مسلم: 4 / 1870، حدیث 2404.