- مقدمه 1
- سرآغاز 1
- پیش گفتار 4
- راویان حدیث منزلت 6
- راویان حدیث منزلت در قرون متفاوت 10
- به روایت بُخاری 14
- متن حدیث منزلت و تصحیح آن 14
- به روایت مسلم 15
- دو کتاب صحیح از دیدگاه اهل تسنّن 17
- متون دیگری از حدیث منزلت 22
- دلالت های حدیث منزلت 33
- اشاره 33
- نگاهی به مقامات حضرت هارون در قرآن 33
- اشاره 33
- 2 . وزارت 34
- 1 . نبوّت 34
- 3 . خلافت و جانشینی 35
- اشاره 36
- نگاهی به مقام ها و منزلت های علی 36
- 4، 5 و 6 . اخوت، مشارکت در رسالت، تکیه گاه محکم 36
- وزارت علی علیه السلام و دعای پیامبر خدا صلی اللّه علیه و آله 43
- جایگاه ویژه 44
- اولویّت ویژه 44
- شرکت در امور 47
- اصلاح و ساماندهی امور 52
- علم و آگاهی 53
- مقام عصمت 55
- مقام طهارت و پاکیزگی 57
- حدیث منزلت بیان گر خلافت امیر مؤمنان علی علیه السلام 63
- جانشینی پیامبر در اوج فضایل 64
- فرمان برداری بی قید و شرط 67
- حدیث منزلت و دیدگاه علمای اهل تسنّن 68
- اشاره 72
- تلاش هایی برای ردّ حدیث منزلت 72
- اشکال های علمی 72
- اشاره 72
- اشکال دوم: خلافت محدود 73
- اشاره 74
- پاسخ به اشکال نخست 74
- دیدگاه دانشمندان فن 76
- پاسخ به اشکال دوم 81
- حدیث منزلت از دیدگاه ابن تیمیّه 85
- ردّ دیدگاه ابن تیمیّه 88
- دیدگاه اعْوَر واسطی 92
- پاسخ به اشکال سوم 96
- اشاره 97
- 1 . پیمان برادری بین اصحاب پیامبر 97
- 2 . به هنگام ولادت امام حسن و امام حسین 100
- 4 . در ماجرای بستن در خانه های اصحاب به مسجد 101
- 3 . در خطبه غدیر خم 101
- 6 . در ماجرای دختر حمزه سیدالشهداء 102
- 7 . در حدیثی از جابر 103
- چکیده دلالت حدیث منزلت بر خلافت 104
- قراینی از حدیث 105
- قراینی خارج از متن حدیث 108
- اشاره 113
- 1 . تحریف حدیث 113
- اشکال های غیر علمی 113
- 2 . جعل حدیث منزلت برای شیخین 116
- 3 . ردّ حدیث منزلت 117
- سخن آخر 119
- «ب» 121
- «ت» 121
- «الف» 121
- «خ» 122
- «ج» 122
- «ر» 123
- «ز» 123
- «س» 123
- «ص» 124
- «ش» 124
- «ع» 125
- «ق» 125
- «ف» 125
- «ل» 126
- «م» 126
- «ن» 127
احادیث از کتاب های معتبر اهل تسنن اشاره می کنیم:
ابن عساکر در تاریخ خود این گونه نقل می کند:
روزی رسول خدا صلی اللّه علیه و آله خطبه ای خواند و چنین فرمود:
إنّ اللّه أمر موسی و هارون أن یتبوّءا لقومهما بیوتاً، و أمرها أن لا یبیت فی مسجدهما جنب، و لا یقربوا فیه النساء إلّا هارون و ذریّته، و لا یحلّ لأحد أن یقرب النساء فی مسجدی هذا و لا یبیت فیه جنب إلّا علیّ و ذریّته. (1)
خداوند به موسی و هارون فرمان داد که برای قومشان خانه هایی برگزینند و به آن ها دستور داد که هیچ کس در حالت جنابت در مسجد موسی و هارون شب را سپری نکند و نباید مردم در آن جا با زنان آمیزش کنند، مگر هارون و فرزندان او. از این رو برای احدی جایز نیست که در مسجدِ من با زنان نزدیکی کند و با حالت جنابت در آن بیتوته نماید مگر علی و فرزندانش.
این حدیث را جلال الدین سیوطی نیز در الدر المنثور از تاریخ ابن عساکر نقل کرده است. (2)در مجمع الزوائد آمده است: علی علیه السلام می فرماید:
1- 1) . تاریخ مدینه دمشق: ترجمه امام علی علیه السلام، 1 / 296.
2- 2) . الدر المنثور: 4 / 384.