الاحتجاج(ترجمه جعفری) صفحه 2

مغالطه کنند و بسخنان باطل بر خصم فائق گردند، پنجم آنکه بشعر و تخییل حجّت آورند. خداوند بسه وجه أوّل امر فرمود، چون مغالطه و شعر مناسب اثبات اصول و فروع دین نیست. أوّل فرمود: سوی پروردگار خویش خوان بعقل و دلیل و حکمت، و آن را حکما برهان گویند، دوم بدلیل ظنّی و مرغوب و موعظه و پند، و آن را حکما خطابه گویند، و از این دو گذشته مجادله در سخن و اسکات مخالف را بوجه نیکو کن، و آن را حکما جدل گویند، و این از معجزات علمی قرآن است».

باری این کتاب شریف از ابتدای تألیف تاکنون گذشته از محتوا به جهت اینکه مؤلّف آن استاد ابن شهر آشوب رحمه اللَّه صاحب مناقب) شخصیت بزرگوار جهان تشیّع بوده، پیوسته مورد توجّه همگان قرار داشته است.

متن کتاب همچنان که در مقدّمه مؤلّف بزرگوار نیز مذکور است جهت جلوگیری از اطناب، عاری از سند حدیث و سلسله روات و بطور کلّی نقل سند می باشد، بجز احادیث منقول از تفسیر امام حسن عسکریّ علیه السّلام، ولی متن آن منقول از مصادر بحار الأنوار می باشد.

باری در ترجمه این کتاب شریف از تمام امکانات کمال استفاده را بردم، امکاناتی همچون نسخه های متعدّد، نفس مصادر، شرح علمای امامیّه، و در آخر، از همه تعلیماتی که از محضر استاد معظّم علی أکبر غفّاری- أیّده اللَّه تعالی- آموخته بودم کمال بهره را بردم و

همچنان که از ابتدا آرزوی من بود تمامی آنها را در ذیل أحادیث نگاشتم، چه آنها که در محضر ایشان تعلیم دیده بودم و چه آنها که در ذیل کتب حدیثی نگاشته بودند.

در اعراب و ضبط لغات و مفاهیم متن عربی از نکاتی که در بیانات مرحوم علّامه مجلسیّ در بحار الأنوار یا مرآه العقول یا در کتب دیگر آمده بود غافل نشدم و همه را منظور داشتم.