کلم الطیب صفحه 141

بخش [چهارم] در نبوت

اشاره

این بخش مشتمل بر دو مطلب است:

مطلب اول- در نبوّت عامّه که عبارت از لزوم فرستادن پیامبران و احتیاج بشر بآنان و شرایط نبوت و موانع آن و بعض مباحث دیگر است.

مطلب دوم- در نبوت خاصه یعنی اثبات نبوت و شناختن پیغمبرانی که از جانب خدا مبعوث شده اند.

اما مطلب اول مشتمل بر شش مبحث است:

مبحث اول در معنای نبی و رسول و اولو العزم:

نبیّ انسانی است کامل که از جانب خدا بدون واسطه بشر خبیر(خبردار)باشد و هرگاه تنها بر نفس خود مبعوث باشد فقط اطلاق نبیّ بر او شود و اگر بر مردم هم مبعوث شود رسول و سفیرش نیز میگویند و اگر دارای شریعت جدید و ناسخ شریعت سابقه باشد اولو العزمش خوانند.

بنابراین نبی اعم از رسول است زیرا هر رسولی نبی هم هست لکن هر نبیی رسول نیست و رسول اعم از اولو العزم است چه هر اولو العزمی رسول نیز هست لکن هر رسولی اولو العزم نیست.

و برخی مانند مرحوم علامه حلی(ره)نبی را تعریف نموده باینکه انسانی است که بدون واسطه بشر از جانب خدا مخبر( خبرآورنده)باشد ولی این تعریف مناسب رسول است که مخبر و پیغام آور از جانب حقتعالی میباشد.