کلم الطیب صفحه 217

گریستند».

و در آیه 13 میگوید:«و در روز دوم رؤسای آبای تمامی قوم و کاهنان و لاویان نزد عزرای کاتب (1)جمع شدند تا کلام تورات را اصغاء نمایند و در تورات چنین نوشته یافتند که خداوند بواسطه موسی امر فرموده بود که بنی اسرائیل در عید ماه هفتم در سایبانها ساکن شوند».

از مجموع این عبارات معلوم می شود که غیر از عزرای کاهن احدی از علما و رؤسای شعب و غیر آنها از بنی اسرائیل خبری از تورات و شریعت موسی نداشتند که از شنیدن آن بگریه افتادند و دستوراتی که گویا بگوش هیچ یک از آنها نخورده بود شنیدند.

بنابراین سند تورات منتهی بیک نفر(عزرای کاهن)میشود و رشته تواتر منقطع میگردد.

اما مرتبه سوم- چنانچه در تاریخ یوسیفس یهودی و سایر کتب تواریخ است بعد از زمان عزرای کاهن صد و شصت سال قبل از میلاد مسیح انیتوکس امپراطور فرنگ اورشلیم را فتح و تمام نسخه های تورات و سایر کتب عهد عتیق را سوزانید و اعلان عمومی کرد که هر که نسخه از کتب تورات و عهد عتیق نزد او یافت شود یا دستوری از شریعت را بجای آورد کشته خواهد شد و مأمورین او در ظرف سه سال و نیم هر ماهی یک مرتبه با کمال جدیت همینطور تفتیش میکردند.

و بعد از سی و هفت سال پس از عروج مسیح طیطوس رومی بر بنی اسرائیل غلبه یافت و یک ملیون و هزار نفر از آنها را کشت و هفت هزار نفر از آنها را اسیر نموده و هر چه یافتند سوزانیدند و یا بغارت بردند:

بالجمله از مجموع این کلمات ظاهر شد که تورات موسی و احکام شریعت او بواسطه حوادثی که از آن زمان ببعد رخ داده از بین رفته و توراتی که اکنون در دست یهود و نصاری است تألیف شخصی است که مسموعات خود را در احوال