کلم الطیب صفحه 238

شانزدهم انجیل مرقس میگوید:«و بعد از آن بدان یازده نفر هنگامی که بغذا نشسته بودند ظاهر شد و ایشان را بسبب بی ایمانی و سنگدلی ایشان توبیخ نمود» هرگاه حال شاگردان عیسی اینطور باشد حال سایر مردم از لحاظ سنگدلی چگونه خواهد بود.

و در انجیل لوقا باب بیستم آیه 37 و 38 و در انجیل مرقس باب دوازدهم آیه 26 و 27 و در انجیل متی باب بیست و دوم آیه 31 و 32 میگوید:«اما در باره قیامت مردگان آیا نخوانده اید کلامی را که خدا بشما گفته است،من هستم خدای ابراهیم و خدای اسحاق و خدای یعقوب،و خدا خدای مردگان نیست بلکه خدای زندگانست».

مفاد این عبارت این ستکه چون خداوند خود را خدای اینها خوانده است در وقتی که زنده نبوده اند باید بعد از مردن بزندگانی دیگری زنده باشند تا گفته خدا در باره آنها صحیح باشد،زیرا خدا خدای مردگان نیست.

ملاحظه نمائید این چه استدلالی است مقصود از اینکه خداوند خدای اموات نیست چیست؟مگر خدا خدای جمادات و نباتات و آسمان و زمین نیست؟ آیا برای منکر قیامت که میگوید.انسان پس از مردن حیاتی ندارد و مانند سنگ و چوب و خاک میگردد باین نحو میتوان استدلال کرد که چون خدا گفته من خدای ابراهیم و اسحاق و یعقوب هستم باید زندگانی برای آنها باشد چه مانعی دارد که بملاحظه حیوه دنیوی خدای آنها باشد؟گذشته از این قبل از قیامت آیا خدا خدای ابراهیم و اسحاق و یعقوب و سایر مردگان نیست؟

و در سفر خروج باب سوم آیه ششم و در انجیل متی باب بیست و دو آیه سی و دو دارد که خداوند بموسی گفت من هستم خدای ابراهیم و خدای یعقوب و خدای اسحاق.

مسیحیان باین عبارت بر مسأله تثلیث استدلال کرده اند باین طریق که گفته اند چون لفظ خدا(اله)سه مرتبه تکرار شده،پس معلوم میشود سه خدا میباشد