کلم الطیب صفحه 239

یکی خدای ابراهیم و یکی خدای اسحاق و یکی خدای یعقوب(بنابراین استدلال باید بعدد مخلوقات خدا باشد).

پنجم از جهت اعمال قبیح و زشتی است که در اناجیل بمسیح نسبت میدهند:

در اناجیل اربعه اعمال زشتی از قبیل شرب خمر و دروغ و اعمال منافی عفت و غیره بعیسی نسبت میدهند که منافی با عصمت،بلکه عدالت است و با مقام شامخ نبوت سازش ندارد.

چنانچه در انجیل متی باب 26 آیه 27 تا 29 و در مرقس باب 14 آیه 24 تا 26 و در لوقا باب بیست و دوم آیه 17 و 18 میگوید:«و پیاله را گرفته شکر نمود و بدیشان داده گفت همه شما از این بنوشید زیرا که اینست خون من در عهد جدید که در راه بسیاری بجهت آمرزش گناهان ریخته میشود اما بشما میگویم که بعد از این از میوه مو دیگر نخواهم نوشید تا روزی که آن را با شما در ملکوت پدر خود تازه آشامم»که تصریح کرده باینکه(العیاذ باللّه)عیسی شراب نوشید و بشاگردانش نیز داد و با آن وداع نمود!

و در انجیل یوحنا باب دوم از آیه 1 تا 12 قصه دعوت شدن عیسی و شاگردانش را بعروسی ذکر کرده میگوید:وقتی شراب مجلس تمام شد مادر عیسی بوی گفت شراب ندارند و تقاضا کرد شراب برای آنها تهیه کند، عیسی هم باعجاز قدحهای آب را بشراب تبدیل کرد و برای رئیس مجلس فرستاد و رئیس مجلس آن را بچشید و باو گفت هر کس شراب خوبرا اول و شراب بد را وقتی مست شدند می آورد ولی تو شراب خوبرا تا حال نگاه داشتی».

این کلمات هم صریح است در اینکه عیسی از میخوارگی ترویج میکرده بحدی که باعجاز آب را شراب مینموده است و حال آنکه در کتب عهدین(عهد عتیق و عهد جدید موارد زیادی تصریح شده که شرب خمر حرام است و در