کلم الطیب صفحه 243

و بدعتهای دیگری که شمۀ از آنها ذکر شد (1)و نصاری و رومیان بتثلیث و شرک و خرافات دیگر بسر میبردند،در مکه دعوی نبوت کرد و سیزده سال بدعوت نمودن قریش و سایر قبایل عرب بتوحید و خداپرستی مشغول و پس از آن بمدینه طیبه هجرت،و ده سال نیز در مدینه مردم را بدین اسلام دعوت میفرمود،و در ظرف این مدت اکثر مردم جزیره العرب و غیر آنها که متجاوز از کرور بودند دعوت او را پذیرفته و بدین اسلام مشرف شدند،و اظهار دعوت او نیز بکثیری از بلاد مانند ایران و روم و سوریه و غیره رسید،و از آن زمان تا این تاریخ هیچ عصری نیامد که مسلمین منقرض شوند و تواتر آنها قطع گردد بلکه جمعیت آنها روز بروز رو بتزاید بوده است.

بنابراین اظهار دعوت نبوت پیغمبر اسلام بتواتر قطعی ثابت و مسلم است و راه خدشه و اشکالی در آن نیست،بلکه همین دعوت او بتوحید در مقابل تمام دنیا و استقامت و پایداری او در این امر تا آخر عمر،خود دلیل قاطعی بر حقانیت دین اوست.

2-طریق اثبات امر دوم(واجد صلاحیت بودن او):

این امر را بدو طریق میتوان ثابت نمود:

اول-از راه تواتر،و بیانش اینست که از زمان پیغمبر اسلام تا این زمان عدۀ که بحد تواتر،بلکه فوق تواتر میرسند نسلا بعد نسل در جمیع طبقات اعم از دوست و دشمن خبر دادند که پیغمبر اسلام دارای مکارم اخلاق و صفات برجسته و اعمال نیک و غیر ذلک از کمالات نفسانی بالاخص علم و مبرای از اخلاق زشت و اعمال ناپسندیده و خست حسب و دنائت نسب و سایر موانع نبوت بوده، و قبل از بعثتش بقدری در راستگوئی و درستکاری و امانت و نیک رفتاری مشهور بود که او را محمد امین صلی اللّه علیه و آله و سلّم مینامیدند،و بعد از بعثت نیز با مردم باندازۀ