کلم الطیب صفحه 292

اما قرآنی که امیر المؤمنین علی علیه السّلام،پس از رحلت پیغمبر اکرم صلی اللّه علیه و آله جمع فرمود از جهت آیات و سور چیزی علاوه بر این قرآن نداشت،بلکه تنها مشتمل بر بعض خصوصیات از قبیل ترتیب نزول،بیان شأن نزول،بیان تفسیر و تأویلاتی که پیغمبر صلی اللّه علیه و آله فرموده بود،ذکر ناسخ و منسوخ و عام و خاص و محکم و متشابه و نحو اینها بود و چون این مطالب با مقاصد منافقین و دشمنان امیر المؤمنین علیه السّلام مباینت داشت،لذا آن را نپذیرفته و رد کردند.

دلیل دیگر بر عدم تحریف در قرآن این ستکه خداوند بنصّ صریح قرآن حفظ و حراست آن را از هرگونه باطلی تضمین نموده،چنانچه میفرماید:

«لاٰ یَأْتِیهِ الْبٰاطِلُ مِنْ بَیْنِ یَدَیْهِ وَ لاٰ مِنْ خَلْفِهِ تَنْزِیلٌ مِنْ حَکِیمٍ حَمِیدٍ» یعنی باطل از هیچ طرف باو راه پیدا نخواهد کرد و از پیش خداوند حکیم و حمید نازل شده است،و نیز میفرماید: إِنّٰا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّکْرَ وَ إِنّٰا لَهُ لَحٰافِظُونَ» ما قرآن را نازل کردیم و خود حافظ و نگهبان او هستیم.

مصطفی را وعده داد الطاف حق

تو بمیری و نمیرد این سبق

ما کتاب و معجزت را حافظیم

بیش و کم کن را ز قرآن رافضیم

اخبار تحریف معتمد نیست:

اما روایاتی که در باره تحریف قرآن رسیده تماما ضعیف و به هیچ وجه قابل اعتماد نیست،برای اینکه اولا- این اخبار معارض یکدیگر است و هرگاه دو خبر معارض یکدیگر شد از درجه اعتبار ساقط میشود.

ثانیا- مخالف اخبار کثیره بسیار معتبری است که تاب مقاومت با آنها را ندارد.

ثالثا- تحریفاتی که نقل میکنند موجب رکاکت عبارات میشود و قرآن را از فصاحت و بلاغت خارج مینماید.