کلم الطیب صفحه 293

رابعا- زیادتیها که ذکر میکنند بر فرض صحت راجع بتفسیر و تأویل آیات است نه الفاظ و کلمات آنها.

خامسا-مخالف اجماع علمای امامیه،بلکه علمای اهل سنت است.

و برای توضیح این مطلب مقداری از کلمات بزرگان علمای امامیه و مهره فن و اساتید علم را ذکر میکنیم.

شیخ صدوق(ره)در کتاب اعتقاداتش میفرماید:«اعتقاد ما(امامیه) این ستکه قرآنی که بر پیغمبر صلی اللّه علیه و آله نازل شد همین است که ما بین الدفتین ضبط شده و بیش از این نیست،و هر که نسبت دهد بما که قائل بنقصان قرآن هستیم دروغگو است»ملاحظه کنید با اینکه شیخ صدوق کمال احاطه را باخبار داشته و اخبار تحریف را دیده مورد اعتناء قرار نداده است،و شیخ مفید(ره)در کتاب مقالات فرموده:«بدرستی که جماعتی از امامیه گفته اند که از قرآن هیچ کلمه و آیه و سورۀ کم نشده ولی آنچه در قرآن امیر المؤمنین از تأویل و تفسیر معانی قرآن بر حقیقت تنزیلش بوده حذف گردیده است،»و سید مرتضی(ره) بعد از آنکه قائل بعدم نقیصه شده میفرماید:«و کسانی که در این مطلب مخالفت نموده اند از امامیه و حشویه اعتنائی بخلافشان نیست،بدرستی که خلاف در این باره مستند بعدّۀ از اصحاب حدیث است که اخبار ضعیفۀ که گمان کرده اند صحیح است نقل نموده اند،و شیخ طوسی قدس سرّه در تفسیر تبیان میفرماید:

«اما کلام در زیاد و کم شدن قرآن از سخنانی است که لایق و سزاوار قرآن نیست، برای اینکه قول بزیاد شدن چیزی در قرآن،بطلان آن مجمع علیه مسلمین است و اما کم شدن چیزی از قرآن،پس ظاهر از مذهب مسلمین نیز خلاف آنست و نزد امامیه این قول بصواب نزدیکتر است و آن را سید مرتضی تأیید کرده»پس از آن میفرماید:بدرستی که روایاتی که از خاصه و عامه مخالف این قول نقل شده مفید علم نیست و نمیتوان بآنها عمل نمود،بلکه اولی اعراض از آنهاست»،و طبرسی(ره)در مجمع البیان عین کلام شیخ طوسی را متابعت فرموده،و