کلم الطیب صفحه 295

ادله اربعه قرار دادند و هرگاه احتمال تحریف در قرآن میرفت بکلی از استدلال و حجیت ساقط میشد.

آیا قرائات مختلفه اصل معتبری دارد؟

مشهور بین علمای شیعه و سنّی جواز قرائت قرآن بر طبق یکی از قرائتهای هفتگانه است،بلکه بعضی بر طبق قرائتهای ده گانه (1)جایز شمرده اند و برخی تنها صحت عربیت را ملاک قرار داده اگر چه هیچ یک از قراء قرائت نکرده باشند.

و دلیل مشهور بر مدعای خودشان دو چیز است:

اول- اخباری که از طرق عامه از پیغمبر صلی اللّه علیه و آله و سلم روایت شده که«ان القرآن نزل علی سبعه احرف»(قرآن بر هفت حرف نازل شد)گفتند مراد از هفت حرف هفت قرائت است.

دوم- اخباری که از ائمه علیهم السلام رسیده که«اقرءوا القرآن کما یقرأ الناس»(قرآن را آنطور که مردم میخوانند بخوانید)گفتند مقصود قرائت قراء هفتگانه است،بلکه بعضی دعوای تواتر قرائت های هفتگانه را نموده اند.

لکن آنچه بنظر اولی بصواب،و موافق عقیده جماعتی از علماء مخصوصا استاد اعظم شیخ جواد بلاغی قدس سرّه میباشد اختصاص قرائت