کلم الطیب صفحه 308

دین ثابت شده است.

اما آیاتی که بر این مطلب دلالت دارد شش آیه است:

اول- آیه کریمه «مٰا کٰانَ مُحَمَّدٌ أَبٰا أَحَدٍ مِنْ رِجٰالِکُمْ وَ لٰکِنْ رَسُولَ اللّٰهِ وَ خٰاتَمَ النَّبِیِّینَ» (1)(محمد صلی اللّه علیه و آله و سلّم پدر احدی از مردان شما نیست و لکن فرستاده خدا و خاتم پیغمبران است)که خاتم مطابق سیاهی قرآن و قرائت معروف بفتح تاء است و دلالتش بر مطلوب از خاتم بکسر تاء که قرائت غیر معروف است اقوی میباشد،چون خاتم(بفتح تاء)آن چیزیست که امری باو ختم شود و باعث اعتبار آن امر و موجب استناد بصاحب آن امر باشد،نظیر ختم کردن نامه بامضاء یا مهر که بر اعتبارنامه و استناد آن بصاحب امضاء دلالت دارد (2)و نیز دلالت میکند بر اینکه مطالب نویسنده تا اینجا باتمام رسیده و هرگاه پس از امضاء چیزی نوشته شود الحاقی است و مستند باو نبوده و اعتباری ندارد.

همچنین معنای اینکه وجود مقدس پیغمبر اسلام صلی اللّه علیه و آله خاتم انبیاء شد اینست که دستگاه نبوت باو ختم شده و اعتبار انبیاء بوجود او ثابت گردیده چه اگر قرآن و فرمایشات او نبود به هیچ وجه دلیلی بر نبوت احدی از انبیاء سلف نداشتیم و ساحت مقدس آنان از نسبت های ناروائی که در کتب عهدین بآنها داده اند منزه و مبرا نمیبود.

و دیگر اینکه هر کسی بعد از او مدعی نبوت شود الحاقی و کاذب است و مستند بخدا نیست.

دوم- آیه مبارکه «لاٰ یَأْتِیهِ الْبٰاطِلُ مِنْ بَیْنِ یَدَیْهِ وَ لاٰ مِنْ خَلْفِهِ تَنْزِیلٌ مِنْ حَکِیمٍ حَمِیدٍ» (3)(باطل کنندۀ برای قرآن از جلو و از عقب نیامد و نخواهد

1- 1) سوره احزاب آیه 40
2- 2) انگشتر را نیز از این جهت خاتم گویند که روی نگین آن نام خود را حک میکنند و بجای مهری که امروز متداول است استعمال مینمودند.
3- 3) سوره فصلت آیه 32