کلم الطیب صفحه 313

حِکْمَهٍ ثُمَّ جٰاءَکُمْ رَسُولٌ مُصَدِّقٌ لِمٰا مَعَکُمْ لَتُؤْمِنُنَّ بِهِ وَ لَتَنْصُرُنَّهُ قٰالَ أَ أَقْرَرْتُمْ وَ أَخَذْتُمْ عَلیٰ ذٰلِکُمْ إِصْرِی قٰالُوا أَقْرَرْنٰا قٰالَ فَاشْهَدُوا وَ أَنَا مَعَکُمْ مِنَ- الشّٰاهِدِینَ»

-1

(و یاد کن وقتی که خداوند فرا گرفت عهد و پیمان پیغمبران را هرآینه آنچه از کتاب و حکمت بشما دادم پس از آن پیغمبری بیاید و آنچه با شماست تصدیق کند شما باو ایمان آورید و او را یاری کنید،حقتعالی پیغمبران را گفت آیا اقرار کردید و عهد من از امتان خود گرفتید گفتند اقرار کردیم حقتعالی گفت پس گواهی دهید و من با شماها از جمله گواهانم).

که این آیه صراحت دارد بر اینکه خداوند عهد و میثاق از جمیع انبیاء گرفت که بنبوت پیغمبر اسلام صلی اللّه علیه و آله اقرار کنند و او را یاری نمایند یا ببشارت دادن امتشان را بوجود مبارک او و یا برجعت آنها در زمان رجعت و یاری کردن دین او چنانچه مفاد کثیری از اخبار است و در باب رجعت بیاید:

ان شاء اللّه تعالی.

و هرگاه فضیلتی برای پیغمبر اسلام صلی اللّه علیه و آله بر سایر انبیاء نبود این کار قبیحی بود زیرا ترجیح بلا مرجح لازم می آید و ترجیح بلا مرجح عقلا قبیح است.

سوم- آیه کریمه «وَ إِذْ أَخَذْنٰا مِنَ النَّبِیِّینَ مِیثٰاقَهُمْ وَ مِنْکَ وَ مِنْ نُوحٍ وَ إِبْرٰاهِیمَ وَ مُوسیٰ وَ عِیسَی ابْنِ مَرْیَمَ وَ أَخَذْنٰا مِنْهُمْ مِیثٰاقاً غَلِیظاً» (2)(و یاد کن چون گرفتیم از جمیع پیغمبران عهد و پیمانشان را و از تو و نوح و ابراهیم و موسی و عیسی و از ایشان پیمان محکمی گرفتیم)که در این آیه خداوند پیغمبر اکرم صلی اللّه علیه و آله را مقدم بر انبیاء ذکر فرموده با اینکه زمانش متأخر بوده است.

چهارم- آیاتیست که بر توسعه دین آن حضرت بر کافه جن و انس بلکه بر