کلم الطیب صفحه 320

«بحیث یجب اتباعه علی کافه الامه»ولی حقیقت معنی همان است که بیان شد

*(مبحث دوم)* در بیان شدت احتیاج دین و قرآن و امت بوجود امام بعد از پیغمبر(ص)

و قبل از بیان ادله بر این مطلب بعنوان مقدمه حدیثی از کافی در این باب نقل میکنیم و سپس ببیان آن ادله میپردازیم.

در کتاب کافی باسناد خود از یونس بن یعقوب روایت میکند که جماعتی از اصحاب حضرت صادق علیه السّلام از آن جمله حمران بن اعین و محمد بن نعمان و هشام بن سالم و طیّار و جماعت دیگر که در میان آنها هشام بن حکم بود خدمتش مشرف بودند و هشام جوان بود،حضرت صادق علیه السّلام باو فرمودند آیا خبر نمیدهی مرا که چگونه رفتار کردی با عمرو بن عبید و چگونه از او سؤال کردی؟ عرض کرد شما را بزرگ میشمارم و از شما خجلت میکشم و در حضور شما زبانم گویا نیست حضرت فرمودند،هرگاه شما را بچیزی امر کردم بجای آورید، هشام عرض کرد بمن خبر رسید که عمرو بن عبید در مسجد بصره مجلسی تشکیل داده و مردم دور او جمع شده و از او سؤالاتی می کنند و او جواب میدهد،این امر بر من گران تمام شد،پس بطرف او بیرون شدم و در روز جمعه داخل بصره گردیدم و بمسجد بصره وارد شدم جماعت بزرگی را دیدم که حلقه زده و در میان آنها عمرو بن عبید بود و لباس پشمی پوشیده و ردای پشمی در بر گرفته و مردم از او سؤال می کنند،از مردم راه طلبیدم،مرا راه دادند تا آخر مجلس رسیدم،پس بر زانوی خود نشسته و گفتم ای عالم من مرد غریبی هستم،اذن میدهی سؤال بکنم گفت:آری گفتم:آیا چشم داری؟گفت:ای پسرک این چه سؤالی است و چیزی را که می بینی چگونه از آن سؤال میکنی؟

گفتم:سؤالات من همین نحو است،گفت:سؤال کن اگر چه سؤال تو