کلم الطیب صفحه 331

بهشت بود شما را از آن نهی فرمودم)و مسلم است که امر خلافت بزرگترین چیزی است که موجب نزدیکی ببهشت و دوری از دوزخ میشود،بنابراین عقل سلیم زیر این بار نمیرود که دین باین جامعی چنین امر عظیمی(خلافت)را صرف نظر کرده باشد.

دوم- تأکیدی که در امر خلافت از جانب حضرت احدیت به پیغمبر ختمی مرتبت صلی اللّه علیه و آله شده در هیچ امری نشده تا حدی که نرسانیدن این امر را بامت بمنزله نرسانیدن کلیّه احکام دین شمرده میفرماید: «یٰا أَیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مٰا أُنْزِلَ إِلَیْکَ مِنْ رَبِّکَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمٰا بَلَّغْتَ رِسٰالَتَهُ» (1)و اکمال دین و اتمام نعمت و مرضی بودن دین اسلام را منوط بامر امامت دانسته میفرماید: «الْیَوْمَ أَکْمَلْتُ لَکُمْ دِینَکُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَیْکُمْ نِعْمَتِی وَ رَضِیتُ لَکُمُ الْإِسْلاٰمَ دِیناً» (2)

سوم- اخباری که عامه و خاصه از رسول اکرم صلی اللّه علیه و آله راجع به تعیین امام و خلیفه بعد از خود تا روز قیامت روایت کرده اند و متواتر بین الفریقین است باندازه ایست که مجال انکار در این امر نمیماند و ما در مطلب دوم شمّۀ از آنها را ذکر خواهیم کرد.

(مبحث پنجم در اینکه امامت جزو اصول دین است:

بین عامه و خاصه اختلاف شد که امامت جزو اصول دین است مانند توحید و نبوت و معاد باین معنی که جاهل بآن معذور نیست و انکار آن موجب خلود در آتش است(چنانچه عقیده خاصه است)یا اینکه جزو فروع دین است باین معنی