کلم الطیب صفحه 334

حجتک اللهم عرفنی حجتک فإنک ان لم تعرفنی حجتک ظللت عن دینی» که معرفت خدا و پیغمبر و امام را مربوط بیکدیگر دانسته.

علاوه بر اینکه نصوص و ظواهر بسیاری از آیات قرآنی و اخبار و متواتره که در موضوع امامت وارد شده کمتر در سایر امور دینی وارد گردیده است (چنانچه در بحث امامت خاصه بیاید)بنابراین امامت جزو ما جاء به النبی، و اعتقاد بما جاء به النبی از اصول دین است.

(مبحث ششم) در شرایط امامت

اشاره

علماء امامیه شرایط بسیار برای امام ذکر فرموده اند و ما همه آنها را تحت عنوان سه شرط ذکر می کنیم:اول-عصمت،دوم-افضلیت بر جمیع افراد امت در جمیع کمالات و فضایل نفسانی،سوم-دارای معجزه و یا دلیل قطعی دیگر بودن.

نخستین شرط امامت عصمت است:

اشاره

عصمت بر دو قسمت است:اول عصمت از گناهان باین معنی که از جمیع معاصی چه صغیره و چه کبیره حتی از خیال معصیت در همه عمر مبرا و مصون باشد.

دوم-عصمت از سهو و نسیان و شک و شبهه و جهل و صفات رذیله و اعمال قبیحه.

و دلیل بر لزوم عصمت بهر دو قسم آن بسیار است و ما بذکر سه دلیل اکتفاء میکنیم:

دلیل اول قاعده نقض غرض است:

و بیان این دلیل اینست که اگر امام معصوم نباشد فوائدی که بر وجود او مترتب است تحقق نیابد و غرض و مقصودی