کلم الطیب صفحه 447

شیوخ ما در دینش مطعون است و او را بزندقه نسبت داده اند و ما در کتاب نقض السفیانیه آنچه را اصحاب ما در کتاب های کلامشان روایت کرده اند از الحاد و تعرض او برسول خدا صلی اللّه علیه و آله و تظاهر او به جبر و ارجاء ذکر کرده ایم و اگر هیچ یک از اینها نمیبود همان محاربه او با امام برای فساد حالش کافی بود».

و کفایت میکند بر کفر و نفاق او مکتوبی که امیر المؤمنین علیه السّلام باو می نویسد «اما انت طلیق بن طلیق و لعین بن لعین وثن بن وثن لیست لک هجره و لا سابقه و لا منقبه و لا فضیله و کان ابوک من الاحزاب الذین حاربوا اللّه و رسوله فنصر اللّه عبده و صدق و عده و هزم الاحزاب وحده»(اما تو ای معاویه آزاد کرده پسر آزاد کردۀ و لعین پسر لعینی و بت پسر بتی،برای تو نه هجرتی و نه سابقۀ در دین و نه منقبت و فضیلتی است و پدر تو از گروهی بود که با خدا و رسول او جنگ کرد پس خدا بندۀ خود محمد صلی اللّه علیه و آله و سلّم را یاری و وعده خود را راست و گروه کفر را تنها منهزم فرمود).

و در سفینه از امیر المؤمنین علیه السّلام روایت کرده که فرمود:«لا یموت ابن هند حتی تعلق الصلیب فی عنقه»(پسر هند نمیرد تا اینکه در گردن او صلیب آویخته شود).

و در کتاب کافی است که شخصی از حضرت صادق علیه السّلام پرسید بحضرت قائم میتوان باسم امیر المؤمنین سلام کرد حضرت فرمودند این اسمی است که خدا برای علی قرار داده و احدی قبل از او و بعد از او باین اسم مسمی نمیشود مگر آنکه کافر باشد.

و نیز در کافی از حضرت باقر علیه السّلام روایت کرده که مسمی باین اسم نمیشود مگر مفتری و کذاب.

3-لعن نمودن پیغمبر صلی اللّه علیه و آله و سلّم او را در موارد بسیار،از آن جمله روایتی است که در اغلب کتب عامه نقل شده چنانچه ابن ابی الحدید از بیهقی و زمخشری