کلم الطیب صفحه 596

سال میرانید سپس او را زنده کرد و گفت چه مقدار درنگ کردی گفت روزی یا بهری از روز در اینجا درنگ کردم خطاب شد بلکه صد سال درنگ کردی نظر کن بخوراکی و آشامیدنی خود که متغیر نشده و بنگر بخر خود تا اینکه تو را نشانۀ برای مردم قرار دهیم،نظر کن باستخوان های او که چگونه از زمین برداریم و بر یکدیگر نشانیم و گوشت بر آنها پوشانیم پس چون این را بعیان دید گفت دانستم که خدا بر همه چیز قادر است).

در خبر از حضرت صادق«ع»روایت شده که این قصه راجع بعزیر نبی است و از حضرت باقر«ع»وارد شده که راجع بارمیاء نبی است و ممکن است هر دو یکی باشد.

3- وَ إِذْ قُلْتُمْ یٰا مُوسیٰ لَنْ نُؤْمِنَ لَکَ حَتّٰی نَرَی اللّٰهَ جَهْرَهً فَأَخَذَتْکُمُ الصّٰاعِقَهُ وَ أَنْتُمْ تَنْظُرُونَ ثُمَّ بَعَثْنٰاکُمْ مِنْ بَعْدِ مَوْتِکُمْ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ» (1)(و یاد کنید ای بنی اسرائیل زمانی را که گفتید ای موسی ما بتو ایمان نیاوریم مگر اینکه خدا را آشکارا ببینم پس صاعقه شما را گرفت و حال آنکه می نگریدید،سپس خداوند شما را پس از مرگتان زنده کرد تا مگر شاکر شوید).

4- وَ اخْتٰارَ مُوسیٰ قَوْمَهُ سَبْعِینَ رَجُلاً لِمِیقٰاتِنٰا فَلَمّٰا أَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَهُ قٰالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ أَهْلَکْتَهُمْ مِنْ قَبْلُ وَ إِیّٰایَ أَ تُهْلِکُنٰا بِمٰا فَعَلَ السُّفَهٰاءُ مِنّٰا الآیه» (2)(و برگزید موسی از قوم هفتاد مرد را برای وعده گاه ما پس چون آنان را صاعقه فرو گرفت گفت پروردگار من اگر میخواستی ایشان را و مرا از این پیش هلاک میکردی آیا هلاک میکنی ما را بواسطه آنچه بی خردان از ما میکنند، تا آخر آیه)این دو آیه راجع بآن هفتاد نفر از قوم موسی است که با آن حضرت بمیقات پروردگار رفتند و وقتی کلام پروردگار را شنیدند گفتند ما باور نمیکنیم