کلم الطیب صفحه 622

و جایهای هلاکتشان بیرون آورند در حالتی که بسوی فرمان خدا میشتابند و بمحل بازگشت خود مبادرت مینمایند)»

2-در نهج البلاغه جزء هفتم در ضمن خطبه مفصلی که اول آن«منها ملائکه اسکنتهم سمواتک»میباشد میفرماید:«و اخرج من فیها فجددهم بعد اخلاقهم و جمعهم بعد تفریقهم»(و بیرون می آورد هر که در زمین است، پس تازه میکند آنان را بعد از کهنه شدنشان و جمع مینماید پس از پراکنده شدنشان).

3-در ضمن نامه مفصّلی که حضرت علی علیه السّلام هنگام اعطاء حکومت مصر بمحمد بن ابی بکر باهل مصر می نویسد و ابن ابی الحدید در جزو ششم نهج البلاغه نقل کرده،میفرماید:«و اعلموا عباد اللّه ان انفسکم الضعیفه و اجسادکم» «الرقیقه الناعمه التی یکفیها الیسیر من العقاب ضعیفه عن هذا فان استطعتم ان» «ترحموا انفسکم و اجسادکم مما لا طاقه لکم به و لا صبر علیه فتعملوا بما احب اللّه» «سبحانه و تترکوا ما کرهه»(ای بندگان خدا بدانید که این جانهای ناتوان و بدنهای نازک و نرم شما که اندکی از عذاب برای آنها کافی است از تحمل عذاب قیامت ناتوان است،پس اگر میتوانید بر جانها و جسدهای خود از آن عذابی که طاقت بآن و صبر بر آن ندارید ترحم کنید،پس آنچه خدای دوست میدارد بجای آورید و آنچه کراهت دارد ترک کنید).

4-در نهج البلاغه در ضمن یکی از خطب شریفه میفرماید:«و اعلموا انه لیس لهذا الجلد الرقیق صبر علی النار»(بدانید که برای این پوست نازک صبر بر آتش نیست).

5-در دعای کمیل میفرماید:«أ تسلط النار علی وجوه خرت لعظمتک ساجده و علی السن نطقت بتوحیدک صادقه و بشکرک مادحه»(آیا آتش را بر رویهائی که برای عظمت تو بسجده افتاده و بر زبانهائی که بتوحید تو ناطق و بشکر تو شاکر بوده مسلط میگردانی).