کلم الطیب صفحه 652

و سایر ائمه طاهرین میرسد و آنان را مشاهده میکند،چنانچه امیر المؤمنین علیه السّلام بحارث همدانی میفرماید: (1)«ابشرک یا حارث لیعرفنی و الذی فلق الحبه و برء النسمه ولیی و عدوی فی مواطن شتی عند الممات و عند الصراط و عند الحوض و عند المقاسمه»(بشارت دهم ترا ای حارث قسم بخداوندی که دانه را میشکافد و هر ذی روحی را می آفریند،دوست من و دشمن من در مواضع بسیاری مرا میشناسد هنگام مردن و نزد صراط و نزد حوض کوثر و هنگام قسمت نمودن بهشت و دوزخ) و حمیری همین معنی را بنظم در آورده:

«یا حار همدان من یمت یرنی

من مؤمن او منافق قبلا»

-2

(ای حارث همدانی هر که بمیرد مرا می بیند چه مؤمن و چه منافق باشد) و از صحیفه منسوبه بحضرت رضا علیه السّلام از امیر المؤمنین علیه السّلام روایت شده که فرمود:«من احبنی وجدنی عند مماته حیث یحب و من ابغضنی وجدنی عند مماته بحیث یکره»(هر که مرا دوست بدارد نزد مرگش مرا می یابد بطوری که خوشش بیاید و هر که مرا دشمن دارد نزد مرگش مرا می یابد بطوری که بدش بیاید).

و در حدیث دیگر از کافی مسندا عن عبد اللّه الاسدی از امیر المؤمنین علیه السّلام روایت شده که فرموده«و اللّه لا یبغضنی عبد ابدا یموت علی بغضی الا رآنی عند موته حیث یکره و لا یحبنی عبد ابدا فیموت علی حبّی الا رآنی عند موته حیث یحب».

و در حیث دیگر از کافی از سدیر صیرفی از حضرت صادق علیه السّلام روایت شده که فرمود«یمثل له رسول اللّه و امیر المؤمنین و فاطمه و الحسن و الحسین و الائمه من ذریتهم(ع)فیقال له هذا رفقائک الخبر»و غیر ذلک از احادیث