کلم الطیب صفحه 786

یکی از گناهان کبیره شمرده شده است.

عنوان دوم:اخباری که دلالت بر امر برجاء و حسن و مطلوبیت آن دارد،

مانند خبری که در کتاب جامع السعادات نراقی روایت کرده که بحضرت داود وحی شد مرا دوست دار و دوست مرا هم دوست دار خلق را بدوستی من وادار کن،عرض کرد چگونه خلق را بدوستی تو وادار کنم؟خطاب شد مرا بخوبی و جمال نزد آنها یاد کن و نعمتها و احسانهای مرا بآنان یادآوری نمای تا اینکه مرا جز بخوبی نشناسند.

و در کتاب وافی از کافی از سنان بن طریف روایت کرده که گفت:شنیدم حضرت صادق علیه السّلام میفرمود:سزاوار است برای مؤمن اینکه از خدای تعالی بحدی بترسد که گویا مشرف بر آتش است و بحدی امیدوار باشد که گویا از اهل بهشت است،سپس فرمود:خدای تعالی نزد گمان بنده اش میباشد،اگر گمانش بخدا خوب است خدا هم با او با رحمت رفتار میکند و اگر بد است نیز با او بسخط معامله میکند.

و نیز از کتاب کافی از حضرت صادق علیه السّلام روایت میکند که فرمود:در وصایای لقمان سخنان عجیبه بود و شگفت ترین آنها این بود که به پسرش فرمود:

از خدا بترس بحدی که اگر تو با عبادت ثقلین بر او وارد شوی ترا عذاب کند و بخدا امیدوار باش بحدی که اگر با گناه ثقلین بر او وارد شوی ترا ببخشد و رحمت فرماید الحدیث.

و خداوند در وصف مقربان درگاه احدیت که مورد عبادت و بندگی نادانان قرار گرفته اند میفرماید: (1)«أُولٰئِکَ الَّذِینَ یَدْعُونَ یَبْتَغُونَ إِلیٰ رَبِّهِمُ الْوَسِیلَهَ أَیُّهُمْ أَقْرَبُ وَ یَرْجُونَ رَحْمَتَهُ وَ یَخٰافُونَ عَذٰابَهُ» (2)(این کسان که از غیر خدا میخوانند،خود وسیلۀ بطرف پروردگارشان میجویند هر چه نزدیک تر باشند و امیدوار برحمت پروردگار و ترسناک از عذاب او هستند.