- مقدمه 1
- 1- باب ثواب الموحدین و العارفین 2
- «باب اول» در بیان ثواب موحدان و عارفان 2
- اشاره 2
- حدیث 1 3
- حدیث 2 3
- حدیث 3 4
- حدیث 4 5
- حدیث 5 6
- حدیث 6 7
- حدیث 8 8
- حدیث 7 8
- حدیث 9 9
- حدیث 11 10
- حدیث 10 10
- حدیث 13 11
- حدیث 12 11
- حدیث 15 12
- حدیث 14 12
- حدیث 16 13
- حدیث 17 14
- حدیث 20 15
- حدیث 19 15
- حدیث 18 15
- حدیث 21 16
- حدیث 22 17
- حدیث 23 19
- حدیث 24 20
- حدیث 25 22
- حدیث 26 24
- حدیث 27 25
- حدیث 28 25
- حدیث 29 26
- حدیث 30 27
- حدیث 31 28
- حدیث 33 30
- حدیث 32 30
- حدیث 35 31
- حدیث 34 31
- 2- باب التوحید و نفی التشبیه 32
- حدیث 1 32
- باب دویم در بیان توحید و نفی تشبیه و مراد از نفی تشبیه متصف نبودن آن جناب است بصفات ممکنات و عدم اشتراک با ایشان در حقیقت صفات 32
- حدیث 2 38
- حدیث 3 48
- حدیث 4 53
- حدیث 5 55
- حدیث 7 57
- حدیث 6 57
- حدیث 8 58
- حدیث 9 58
- حدیث 11 60
- حدیث 10 60
- حدیث 12 61
- حدیث 13 62
- حدیث 14 71
- حدیث 15 73
- حدیث 16 75
- حدیث 17 77
- حدیث 18 79
- حدیث 19 86
- حدیث 20 87
- حدیث 21 90
- حدیث 22 91
- حدیث 23 92
- حدیث 25 93
- حدیث 24 93
- حدیث 26 94
- حدیث 27 99
- حدیث 28 102
- حدیث 29 104
- حدیث 30 105
- حدیث 31 106
- حدیث 32 106
- حدیث 33 108
- حدیث 34 109
- حدیث 35 112
- حدیث 36 113
- حدیث 37 115
- «باب سیم» در بیان معنی واحد و توحید و موحد 117
- حدیث 1 117
- 3- باب معنی الواحد و التوحید و الموحد 117
- حدیث 2 118
- حدیث 3 119
- 4- باب تفسیر قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ إلی آخرها 124
- حدیث 1 124
- «باب چهارم» در تفسیر سوره توحید یعنی سوره قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ و آن را سوره اخلاص و سوره الصمد و نسبه الرب نیز میگویند 124
- حدیث 2 126
- حدیث 3 128
- حدیث 4 129
- حدیث 6 131
- حدیث 8 133
- حدیث 7 133
- حدیث 9 134
- حدیث 11 135
- حدیث 10 135
- حدیث 12 136
- حدیث 13 137
- حدیث 14 137
- حدیث 15 138
- حدیث 1 139
- 5- باب معنی التوحید و العدل 139
- حدیث 2 139
- باب پنجم در بیان معنی توحید و عدل 139
- حدیث 3 140
- 6- باب أنه عز و جل لیس بجسم و لا صوره 141
- باب ششم در بیان آنکه خدای عز و جل جسم و صورت هیچ یک نیست. 141
- حدیث 1 141
- حدیث 2 142
- حدیث 3 142
- حدیث 4 143
- حدیث 5 144
- حدیث 7 145
- حدیث 6 145
- حدیث 8 147
- حدیث 9 148
- حدیث 10 148
- حدیث 11 149
- حدیث 13 150
- حدیث 12 150
- حدیث 14 151
- حدیث 15 152
- حدیث 16 154
- حدیث 17 154
- حدیث 18 154
- حدیث 19 155
- حدیث 20 156
- 7- باب أنه تبارک و تعالی شی ء 157
- حدیث 1 157
- «باب هفتم» در بیان اینکه خدای تبارک و تعالی چیزیست 157
- حدیث 2 158
- حدیث 3 159
- حدیث 4 160
- حدیث 5 161
- حدیث 6 161
- حدیث 7 162
- حدیث 8 163
- حدیث 1 164
- حدیث 2 164
- «باب هشتم» در ذکر آنچه در باب دیدن خداوند وارد شده 164
- 8- باب ما جاء فی الرؤیه 164
- حدیث 3 165
- حدیث 4 166
- حدیث 5 166
- حدیث 6 167
- حدیث 7 168
- حدیث 8 169
- حدیث 9 171
- حدیث 10 173
- حدیث 11 174
- حدیث 12 175
- حدیث 13 175
- حدیث 14 178
- حدیث 15 179
- حدیث 17 180
- حدیث 16 180
- حدیث 18 181
- حدیث 19 181
- حدیث 20 182
- حدیث 21 183
- حدیث 22 185
- حدیث 23 189
- حدیث 24 189
- «باب نهم» در بیان قدرت خدا و قدرت بمعنی توانائی است 191
- 9- باب القدره 191
- حدیث 1 191
- حدیث 2 194
- حدیث 3 195
- حدیث 4 196
- حدیث 6 199
- حدیث 5 199
- حدیث 7 200
- حدیث 8 201
- حدیث 10 204
- حدیث 9 204
- حدیث 11 205
- حدیث 12 205
- حدیث 13 207
- حدیث 14 208
- حدیث 15 210
- حدیث 16 211
- حدیث 2 214
- «باب دهم» در بیان علم خدا و علم در لغت بمعنی دانستن است 214
- حدیث 1 214
- 10- باب العلم 214
- حدیث 3 215
- حدیث 4 215
- حدیث 5 217
- حدیث 6 217
- حدیث 7 218
- حدیث 8 219
- حدیث 9 220
- حدیث 13 222
- حدیث 11 222
- حدیث 12 222
- حدیث 14 223
- حدیث 15 224
- حدیث 16 224
- «باب یازدهم» در بیان صفات ذات و صفات افعال 225
- 11- باب صفات الذات و صفات الأفعال 225
- اشاره 225
- حدیث 1 225
- حدیث 2 227
- حدیث 3 227
- حدیث 4 228
- حدیث 5 229
- حدیث 6 230
- حدیث 7 233
- حدیث 8 235
- حدیث 9 236
- حدیث 10 237
- حدیث 11 238
- حدیث 13 239
- حدیث 12 239
- حدیث 14 240
- حدیث 15 241
- حدیث 17 242
- حدیث 16 242
- حدیث 18 243
- حدیث 19 244
- 12- باب تفسیر قول الله عز و جل کُلُّ شَیْ ءٍ هالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ 246
- حدیث 1 246
- «باب دوازدهم» در تفسیر قول خدای عز و جل کُلُّ شَیْ ءٍ هالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ 246
- اشاره 246
- حدیث 2 248
- حدیث 3 248
- حدیث 6 249
- حدیث 5 249
- حدیث 4 249
- حدیث 7 252
- حدیث 8 253
- حدیث 9 254
- حدیث 10 255
- حدیث 11 256
- 13- باب تفسیر قول الله عز و جل یا إِبْلِیسُ ما مَنَعَکَ أَنْ تَسْجُدَ لِما خَلَقْتُ بِیَدَیَ 256
- «باب سیزدهم» در تفسیر قول خدای عز و جل یا إِبْلِیسُ ما مَنَعَکَ أَنْ تَسْجُدَ لِما خَلَقْتُ بِیَدَیَّ: 256
- اشاره 256
- حدیث 1 257
- حدیث 2 258
- 14- باب تفسیر قول الله عز و جل یَوْمَ یُکْشَفُ عَنْ ساقٍ وَ یُدْعَوْنَ إِلَی السُّجُودِ 260
- حدیث 1 260
- «باب چهاردهم» در تفسیر قول خدای عز و جل یَوْمَ یُکْشَفُ عَنْ ساقٍ وَ یُدْعَوْنَ إِلَی السُّجُودِ 260
- اشاره 260
- حدیث 2 261
- حدیث 3 262
- «باب پانزدهم» در معنی قول خدای تبارک و تعالی اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ 263
- اشاره 263
- 15- باب تفسیر قول الله عز و جل اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ إلی آخر الآیه 263
- حدیث 1 264
- حدیث 3 266
- حدیث 2 266
- حدیث 4 268
- حدیث 5 270
- «باب شانزدهم» در تفسیر قول خدای عز و جل نَسُوا اللَّهَ فَنَسِیَهُمْ 271
- حدیث 1 271
- 16- باب تفسیر قول الله عز و جل نَسُوا اللَّهَ فَنَسِیَهُمْ 271
- اشاره 271
- حدیث 1 273
- «باب هفدهم» در تفسیر قول خدای تعالی وَ الْأَرْضُ جَمِیعاً قَبْضَتُهُ یَوْمَ الْقِیامَهِ وَ السَّماواتُ مَطْوِیَّاتٌ بِیَمِینِهِ 273
- 17- باب تفسیر قوله عز و جل وَ الْأَرْضُ جَمِیعاً قَبْضَتُهُ یَوْمَ الْقِیامَهِ وَ السَّماواتُ مَطْوِیَّاتٌ بِیَمِینِهِ 273
- اشاره 273
- حدیث 2 275
- اشاره 276
- حدیث 1 276
- «باب هجدهم» در تفسیر قول خدای عز و جل کَلَّا إِنَّهُمْ عَنْ رَبِّهِمْ یَوْمَئِذٍ لَمَحْجُوبُونَ 276
- 18- باب تفسیر قول الله عز و جل کَلَّا إِنَّهُمْ عَنْ رَبِّهِمْ یَوْمَئِذٍ لَمَحْجُوبُونَ 276
- 19- باب تفسیر قوله عز و جل وَ جاءَ رَبُّکَ وَ الْمَلَکُ صَفًّا صَفًّا 277
- حدیث 1 277
- «باب نوزدهم» در تفسیر قول خدای عز و جل وَ جاءَ رَبُّکَ وَ الْمَلَکُ صَفًّا صَفًّا 277
- اشاره 277
- 21- باب تفسیر قوله عز و جل سَخِرَ اللَّهُ مِنْهُمْ و قوله عز و جل اللَّهُ یَسْتَهْزِئُ بِهِمْ و قوله عز و جل وَ مَکَرُوا وَ مَکَرَ اللَّهُ وَ اللَّهُ خَیْرُ الْماکِرِینَ و قوله عز و جل یُخادِعُونَ اللَّهَ وَ هُوَ خادِعُهُمْ 278
- باب «بیستم» در تفسیر قول خدای عز و جل هَلْ یَنْظُرُونَ إِلَّا أَنْ یَأْتِیَهُمُ اللَّهُ فِی ظُلَلٍ مِنَ الْغَمامِ وَ الْمَلائِکَهُ 278
- 20- باب تفسیر قوله عز و جل هَلْ یَنْظُرُونَ إِلَّا أَنْ یَأْتِیَهُمُ اللَّهُ فِی ظُلَلٍ مِنَ الْغَمامِ وَ الْمَلائِکَهُ 278
- اشاره 278
- اشاره 278
- «باب بیست و یکم» در تفسیر قول خدای عز و جل سَخِرَ اللَّهُ مِنْهُمْ 278
- حدیث 1 278
- حدیث 1 279
- «باب بیست دوم» در معنی جنب خدای عز و جل و جنب در لغت بمعنی پهلو و امیر است و مراد از آن در آخر این باب می آید. 280
- حدیث 1 280
- 22- باب معنی جَنْبِ اللَّهِ عز و جل 280
- حدیث 2 282
- «باب بیست و سیم» در معنی حجزه 283
- اشاره 283
- حدیث 1 283
- 23- باب معنی الحجزه 283
- حدیث 2 284
- حدیث 3 284
- 24- باب معنی العین و الأذن و اللسان 286
- «باب بیست و چهارم» در بیان معنی چشم و گوش و زبان خدا 286
- حدیث 4 286
- حدیث 1 286
- اشاره 287
- «باب بیست و پنجم» در معنی قول خدای عز و جل وَ قالَتِ الْیَهُودُ یَدُ اللَّهِ مَغْلُولَهٌ غُلَّتْ أَیْدِیهِمْ وَ لُعِنُوا بِما قالُوا بَلْ یَداهُ مَبْسُوطَتانِ 287
- 25- باب معنی قوله عز و جل وَ قالَتِ الْیَهُودُ یَدُ اللَّهِ مَغْلُولَهٌ غُلَّتْ أَیْدِیهِمْ وَ لُعِنُوا بِما قالُوا بَلْ یَداهُ مَبْسُوطَتانِ 287
- حدیث 1 288
- حدیث 2 289
- 26- باب معنی رضاه عز و جل و سخطه 289
- «باب بیست و ششم» در بیان معنی خوشنودی خدای عز و جل و خشم او 289
- حدیث 1 289
- حدیث 2 291
- حدیث 3 293
- 27- باب معنی قوله عز و جل وَ نَفَخْتُ فِیهِ مِنْ رُوحِی 294
- «باب بیست و هفتم» در معنی قول خدای عز و جل وَ نَفَخْتُ فِیهِ مِنْ رُوحِی 294
- حدیث 4 294
- اشاره 294
- حدیث 1 295
- حدیث 2 296
- حدیث 3 297
- حدیث 5 298
- حدیث 4 298
- حدیث 6 299
- «باب بیست و هشتم» در بیان نفی مکان و زمان و سکون و حرکت و فرود آمدن و بالا رفتن و منتقل شدن از خدا 300
- 28- باب نفی المکان و الزمان و السکون و الحرکه و النزول و الصعود و الانتقال عن الله عز و جل 300
- حدیث 1 300
- حدیث 2 300
- حدیث 3 303
- حدیث 4 304
- حدیث 5 304
- حدیث 6 305
- حدیث 7 306
- حدیث 8 307
- حدیث 10 309
- حدیث 9 309
- حدیث 11 310
- حدیث 12 311
- حدیث 13 312
- حدیث 14 314
- حدیث 15 314
- حدیث 16 316
- حدیث 18 317
- حدیث 17 317
- حدیث 19 319
- حدیث 20 319
- حدیث 21 320
- حدیث 22 321
- «باب بیست و نهم» در بیان نامهای خدای تبارک و تعالی و فرق میانه معانی آنها و معانی نامهای آفریدگان 322
- 29- باب أسماء الله تعالی و الفرق بین معانیها و بین معانی أسماء المخلوقین 322
- حدیث 1 322
- حدیث 2 324
- حدیث 3 331
- حدیث 4 334
- حدیث 5 335
- حدیث 6 335
- حدیث 7 336
- حدیث 8 339
- حدیث 9 340
- حدیث 10 402
- حدیث 11 403
- حدیث 12 406
- حدیث 13 407
- حدیث 14 409
- حدیث 1 414
- 30- باب القرآن ما هو 414
- حدیث 2 414
- «باب سی ام» در بیان اینکه قرآن چه چیز است 414
- حدیث 3 415
- حدیث 4 415
- حدیث 5 417
- حدیث 6 417
- حدیث 7 422
- حدیث 2 427
- «باب سی و یکم» در ذکر معنی (بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ) 427
- 31- باب معنی بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ- 427
- حدیث 1 427
- حدیث 3 428
- حدیث 5 429
- حدیث 4 429
- «باب سی و دویم» در تفسیر حروف معجم 432
- اشاره 432
- 32- باب تفسیر حروف المعجم 432
- حدیث 1 432
- حدیث 2 435
- «باب سی و سیم» در تفسیر و بیان حروف 438
- حدیث 1 438
- 33- باب تفسیر حروف الجمل 438
- اشاره 438
- حدیث 2 440
- 34- باب تفسیر حروف الأذان و الإقامه 442
- اشاره 442
- «باب سی و چهارم» در تفسیر و بیان حروف اذان و اقامه. 442
- حدیث 1 442
- حدیث 1 449
- 35- باب تفسیر الهدی و الضلاله و التوفیق و الخذلان من الله تعالی 449
- «باب سی و پنجم» در تفسیر و بیان هدی و ضلالت توفیق و خذلان از خدای تبارک و تعالی 449
- اشاره 449
- حدیث 2 449
- حدیث 2 452
- حدیث 3 452
- حدیث 4 453
- 36- باب الرد علی الثنویه و الزنادقه 454
- اشاره 454
- حدیث 1 454
- «باب سی و ششم» در رد بر ثنویه و زنادقه 454
- حدیث 3 463
- حدیث 2 463
- حدیث 4 467
- حدیث 5 469
- حدیث 6 485
- اشاره 486
- 37- باب الرد علی الذین قالوا إِنَّ اللَّهَ ثالِثُ ثَلاثَهٍ وَ ما مِنْ إِلهٍ إِلَّا إِلهٌ واحِدٌ 486
- حدیث 1 486
- «باب سی و هفتم» در رد بر نسطوریه از فرق نصاری 486
- 38- باب ذکر عظمه الله جل جلاله 492
- اشاره 492
- «باب سی و هشتم» در ذکر عظمت و بزرگی خدای عز و جل 492
- حدیث 1 492
- حدیث 2 495
- حدیث 3 496
- حدیث 4 498
- حدیث 6 501
- حدیث 5 501
- حدیث 7 502
- حدیث 9 504
- حدیث 8 504
- حدیث 10 505
- حدیث 1 507
- 39- باب لطف الله تبارک و تعالی 507
- حدیث 11 507
- «باب سی و نهم در لطف و لطافت خدای تبارک و تعالی 507
- حدیث 1 508
- 40- باب أدنی ما یجزئ من معرفه التوحید 508
- «باب چهلم» در بیان کمتر چیزی که در شناختن توحید مجزی است 508
- حدیث 2 509
- حدیث 4 511
- حدیث 3 511
- حدیث 5 512
- «باب چهل و یکم» در بیان آنکه خدای عز و جل شناخته نمیشود مگر بخودش. 513
- حدیث 1 513
- 41- باب أنه عز و جل لا یعرف إلا به 513
- حدیث 2 514
- حدیث 3 515
- حدیث 4 516
- حدیث 6 518
- حدیث 5 518
- حدیث 7 519
- حدیث 8 520
- حدیث 9 521
- حدیث 10 522
- 42- باب إثبات حدوث العالم 526
- حدیث 1 526
- اشاره 526
- «باب چهل و دویم» در اثبات حدوث عالم 526
- حدیث 2 528
- حدیث 3 528
- حدیث 4 529
- حدیث 5 532
- حدیث 6 533
- حدیث 7 539
- اشاره 546
- حدیث 1 546
- 43- باب حدیث ذعلب 546
- حدیث 2 549
- حدیث 1 553
- 44- باب حدیث سبخت الیهودی 553
- حدیث 2 555
- حدیث 1 557
- باب چهل و پنجم در بیان معنی سبحان اللَّه 557
- 45- باب معنی سبحان الله 557
- حدیث 2 558
- حدیث 1 559
- «باب چهل و ششم» در بیان معنی اللَّه اکبر 559
- 46- باب معنی الله أکبر 559
- حدیث 2 559
- حدیث 1 560
- «باب چهل و هفتم» در بیان معنی اول و آخر 560
- 47- باب معنی الأول و الآخر 560
- حدیث 2 561
- حدیث 1 562
- 48- باب معنی قول الله عز و جل الرَّحْمنُ عَلَی الْعَرْشِ اسْتَوی 562
- «باب چهل و هشتم» در بیان معنی قول خدای عز و جل الرَّحْمنُ عَلَی الْعَرْشِ اسْتَوی 562
- حدیث 3 563
- حدیث 2 563
- حدیث 4 566
- حدیث 5 566
- حدیث 6 567
- حدیث 8 567
- حدیث 7 567
- «باب چهل و نهم» در بیان معنی قول خدای عز و جل 569
- حدیث 1 569
- اشاره 569
- 49- باب معنی قوله عز و جل وَ کانَ عَرْشُهُ عَلَی الْماءِ 569
- حدیث 2 571
- 50- باب العرش و صفاته 573
- حدیث 1 573
- «باب پنجاهم» در بیان عرش و صفات آن 573
- اشاره 578
- 51- باب أن العرش خلق أرباعا 578
- «باب پنجاه و یکم» 578
- حدیث 1 579
- حدیث 2 582
- «باب پنجاه ودوم» در بیان معنی قول خدای عز و جل وسع کرسیه السموات و الارض 582
- اشاره 582
- 52- باب معنی قول الله عز و جل وَسِعَ کُرْسِیُّهُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ 582
- حدیث 1 582
- حدیث 3 583
- حدیث 4 583
- حدیث 5 584
- 53- باب فطره الله عز و جل الخلق علی التوحید 585
- اشاره 585
- باب پنجاه و سوم در بیان فطرت خدای عز و جل خلائق را بر توحید 585
- حدیث 1 585
- حدیث 2 585
- حدیث 3 586
- حدیث 5 587
- حدیث 4 587
- حدیث 6 587
- حدیث 8 588
- حدیث 7 588
- حدیث 9 589
- «باب پنجاه و چهارم» بر بیان بداء و بداء بر وزن سلام بمعنی ظاهر شدن چیزیست که بیش از آن پوشیده و پنهان باشد و آن بر خدا روا نیست 591
- حدیث 10 591
- اشاره 591
- 54- باب البداء 591
- حدیث 1 593
- حدیث 3 594
- حدیث 2 594
- حدیث 5 595
- حدیث 4 595
- حدیث 7 596
- حدیث 8 596
- حدیث 6 596
- حدیث 9 597
- حدیث 10 600
- حدیث 11 600
- 55- باب المشیئه و الإراده 601
- (باب پنجاه و پنجم) در بیان مشیت و اراده خدا و هر دو بمعنی خواستن است 601
- حدیث 1 601
- اشاره 601
- حدیث 2 602
- حدیث 3 603
- حدیث 4 603
- حدیث 6 604
- حدیث 5 604
- حدیث 7 606
- حدیث 9 607
- حدیث 10 607
- حدیث 8 607
- حدیث 11 610
- حدیث 12 612
- حدیث 13 612
- حدیث 1 614
- «باب پنجاه و ششم» در بیان استطاعت که بمعنی توانائی است و بیان بطلان آن در حق بندگان و اثبات آن در باره ایشان باعتماد اختلاف معنی 614
- 56- باب الاستطاعه 614
- اشاره 614
- حدیث 2 615
- حدیث 3 615
- حدیث 4 617
- حدیث 5 617
- حدیث 6 618
- حدیث 7 619
- حدیث 8 621
- حدیث 10 622
- حدیث 9 622
- حدیث 11 623
- حدیث 12 624
- حدیث 13 624
- حدیث 15 625
- حدیث 14 625
- حدیث 16 626
- حدیث 17 627
- حدیث 18 628
- حدیث 19 628
- حدیث 20 629
- حدیث 21 629
- حدیث 22 630
- حدیث 23 631
- حدیث 24 632
- حدیث 25 633
- حدیث 2 634
- حدیث 3 634
- «باب پنجاه و هفت» در بیان ابتلاء و اختیار که بمعنی آزمودن باشد 634
- 57- باب الابتلاء و الاختبار 634
- حدیث 1 634
- «باب پنجاه و هشت» در بیان سعادت و شقاوت که بمعنی نیک بختی و بدبختی است 635
- 58- باب السعاده و الشقاوه 635
- حدیث 1 635
- حدیث 2 638
- حدیث 3 638
- حدیث 4 640
- حدیث 5 641
- حدیث 6 642
- «باب پنجاه و نهم» در نفی جبر و تفویض 644
- اشاره 644
- 59- باب نفی الجبر و التفویض 644
- حدیث 2 645
- حدیث 1 645
- حدیث 3 646
- حدیث 4 647
- حدیث 5 648
- حدیث 7 649
- حدیث 6 649
- حدیث 8 650
- حدیث 9 651
- حدیث 10 652
- حدیث 11 653
- حدیث 12 654
- باب شصتم در بیان قضاء و قدر و فتنه یعنی آزمایش و روزی ها و نرخها و قدرت های معین 656
- 60- باب القضاء و القدر و الفتنه و الأرزاق و الأسعار و الآجال 656
- حدیث 1 656
- حدیث 3 657
- حدیث 2 657
- حدیث 4 660
- حدیث 5 662
- حدیث 7 664
- حدیث 6 664
- حدیث 8 665
- حدیث 9 666
- حدیث 10 667
- حدیث 11 668
- حدیث 12 669
- حدیث 14 670
- حدیث 13 670
- حدیث 15 671
- حدیث 17 674
- حدیث 16 674
- حدیث 19 676
- حدیث 18 676
- حدیث 20 678
- حدیث 21 680
- حدیث 23 681
- حدیث 22 681
- حدیث 24 683
- حدیث 25 684
- حدیث 26 685
- حدیث 28 686
- حدیث 27 686
- حدیث 29 690
- حدیث 30 691
- حدیث 32 692
- حدیث 31 692
- حدیث 33 698
- حدیث 34 699
- حدیث 35 701
- حدیث 36 702
- حدیث 1 703
- باب شصت و یکم در ذکر اطفال و عدل خدای عز و جل در باب ایشان: 703
- 61- باب الأطفال و عدل الله عز و جل فیهم 703
- حدیث 2 706
- حدیث 4 707
- حدیث 3 707
- حدیث 5 708
- حدیث 6 710
- حدیث 7 710
- حدیث 8 712
- حدیث 9 713
- حدیث 10 713
- حدیث 11 714
- حدیث 12 715
- حدیث 13 718
- حدیث 1 719
- «باب شصتم و دوم» در بیان اینکه خدای تبارک و تعالی با بندگان خود نمیکند مگر آنچه را که از برای ایشان اصلح باشد 719
- 62- باب أن الله تعالی لا یفعل بعباده إلا الأصلح لهم 719
- حدیث 2 721
- حدیث 3 721
- حدیث 4 722
- حدیث 5 723
- حدیث 6 724
- حدیث 7 725
- حدیث 8 725
- حدیث 9 726
- حدیث 10 728
- حدیث 11 728
- حدیث 12 730
- حدیث 13 731
- حدیث 2 732
- حدیث 1 732
- 63- باب الأمر و النهی و الوعد و الوعید 732
- «باب شصت و سوم» در بیان امر و نهی و وعد و وعید 732
- حدیث 3 733
- حدیث 4 734
- حدیث 5 734
- حدیث 6 736
- حدیث 7 738
- حدیث 9 739
- حدیث 8 739
- باب شصت و چهارم در تعریف و بیان و حجت و هدایت: 741
- حدیث 10 741
- اشاره 741
- 64- باب التعریف و البیان و الحجه و الهدایه 741
- حدیث 2 742
- حدیث 1 742
- حدیث 4 743
- حدیث 3 743
- حدیث 5 745
- حدیث 6 745
- حدیث 7 746
- حدیث 8 747
- حدیث 9 747
- حدیث 10 748
- حدیث 11 750
- حدیث 12 751
- حدیث 13 752
- حدیث 14 753
- حدیث 15 754
- اشاره 755
- 65- باب ذکر مجلس الرضا علی بن موسی ع مع أهل الأدیان و أصحاب المقالات مثل الجاثلیق و رأس الجالوت و رؤساء الصابئین و الهربذ الأکبر و ما کلم به عمران الصابی فی التوحید عند المأمون 755
- «باب شصت و پنجم» در ذکر مجلس حضرت امام رضا (ع) با اهل 755
- حدیث 16 755
- حدیث 17 755
- حدیث 1 756
- 66- باب ذکر مجلس الرضا ع مع سلیمان المروزی متکلم خراسان عند المأمون فی التوحید 783
- باب شصت و شش در ذکر مجلس امام رضا (ع) با سلیمان مروزی متکلم خراسان در نزد مأمون در باب توحید 783
- «باب شصت و هفت» در بیان نهی از کلام و جدال و مراء 798
- اشاره 798
- 67- باب النهی عن الکلام و الجدال و المراء فی الله عز و جل 798
- حدیث 2 798
- حدیث 4 799
- حدیث 3 799
- حدیث 5 799
- حدیث 6 800
- حدیث 8 801
- حدیث 7 801
- حدیث 9 802
- حدیث 11 803
- حدیث 10 803
- حدیث 13 804
- حدیث 12 804
- حدیث 14 805
- حدیث 15 805
- حدیث 18 806
- حدیث 17 806
- حدیث 16 806
- حدیث 20 807
- حدیث 19 807
- حدیث 21 808
- حدیث 22 808
- حدیث 23 808
- حدیث 24 809
- حدیث 26 810
- حدیث 25 810
- حدیث 29 811
- حدیث 27 811
- حدیث 28 811
- حدیث 31 812
- حدیث 32 812
- حدیث 30 812
- حدیث 33 813
- حدیث 34 814
- فهرست ابواب الکتاب 815
34- باب تفسیر حروف الأذان و الإقامه
«باب سی و چهارم» در تفسیر و بیان حروف اذان و اقامه.
اشاره
و حروف جمع حرف است و مراد از آن در اینجا فصل است یعنی فصول اذان و اقامه و اذان بفتح همزه در لغت بمعنی اعلام و آگاهانیدنست و در اصطلاح بانک نماز گفتن و بکسر همزه بانک نماز است و اقامه در لغت یعنی ایستادنست و بر پا کردن و راست کردن و مداومت نمودن و حق چیزی گذاردن و شرعا اقامه نماز است و اقامه نماز گفتن و در هر دو در اینجا معنی غیر مصدری مراد است و اول اذکار مخصوصه ایست که موضوع است از برای اعلام بدخول اوقات نماز و دویم اذکار معهوده ایست در نزد برخاستن بسوی نماز و بنا بر مشهور معمول اول هجده فصل است و دویم هفده فصل زیرا که اینها در فصول اشتراک دارند و در اول اول چهار تکبیر است و در اول دویم دو تکبیر و در آخر دویم یک تهلیل است و در آخر اول دو تهلیل و دویم دو قد قامت الصلاه دارد که اول ندارد و ذکر نکردن حی علی خیر العمل در این حدیث بجهت تقیه است چنان که مذکور خواهد شد و در عدد فصول هر یک چند قول دیگر هست که این مقام موضع ذکر آنها نیست.
حدیث 1
1- حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْمَرْوَزِیُّ الْحَاکِمُ الْمُقْرِئُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَمْرٍو مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ الْمُقْرِئُ الْجُرْجَانِیُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو بَکْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْحَسَنِ الْمَوْصِلِیُّ بِبَغْدَادَ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَاصِمٍ الطَّرِیفِیُّ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو زَیْدٍ عَیَّاشُ بْنُ یَزِیدَ بْنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیٍّ الْکَحَّالُ مَوْلَی زَیْدِ بْنِ عَلِیٍّ قَالَ أَخْبَرَنِی أَبِی یَزِیدُ بْنُ الْحَسَنِ قَالَ حَدَّثَنِی مُوسَی بْنُ جَعْفَرٍ عَنْ أَبِیهِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِیهِ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ عَنْ أَبِیهِ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ عَنْ أَبِیهِ الْحُسَیْنِ بْنِ عَلِیِّ بْنِ أَبِی طَالِبٍ ع قَالَ: کُنَّا جُلُوساً فِی الْمَسْجِدِ إِذَا صَعِدَ الْمُؤَذِّنُ الْمَنَارَهَ فَقَالَ اللَّهُ أَکْبَرُ اللَّهُ أَکْبَرُ فَبَکَی أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ عَلِیُّ بْنُ أَبِی طَالِبٍ ع وَ بَکَیْنَا بِبُکَائِهِ فَلَمَّا فَرَغَ الْمُؤَذِّنُ قَالَ أَ تَدْرُونَ مَا یَقُولُ الْمُؤَذِّنُ قُلْنَا اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ وَصِیُّهُ أَعْلَمُ فَقَالَ لَوْ تَعْلَمُونَ مَا یَقُولُ لَضَحِکْتُمْ قَلِیلًا وَ لَبَکَیْتُمْ کَثِیراً فَلِقَوْلِهِ اللَّهُ أَکْبَرُ مَعَانٍ کَثِیرَهٌ مِنْهَا أَنَّ قَوْلَ الْمُؤَذِّنِ اللَّهُ أَکْبَرُ یَقَعُ عَلَی قِدَمِهِ وَ أَزَلِیَّتِهِ وَ أَبَدِیَّتِهِ وَ عِلْمِهِ وَ قُوَّتِهِ وَ قُدْرَتِهِ وَ حِلْمِهِ وَ کَرَمِهِ وَ جُودِهِ وَ عَطَائِهِ وَ کِبْرِیَائِهِ فَإِذَا قَالَ الْمُؤَذِّنُ اللَّهُ أَکْبَرُ فَإِنَّهُ یَقُولُ اللَّهُ الَّذِی لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ وَ بِمَشِیَّتِهِ کَانَ الْخَلْقُ وَ مِنْهُ کَانَ کُلُّ شَیْ ءٍ لِلْخَلْقِ وَ إِلَیْهِ یَرْجِعُ الْخَلْقُ وَ هُوَ الْأَوَّلُ قَبْلَ کُلِّ شَیْ ءٍ لَمْ یَزَلْ وَ الْآخِرُ بَعْدَ کُلِّ شَیْ ءٍ لَا یَزَالُ وَ الظَّاهِرُ فَوْقَ کُلِّ شَیْ ءٍ لَا یُدْرَکُ وَ الْباطِنُ دُونَ کُلِّ شَیْ ءٍ لَا یُحَدُّ فَهُوَ الْبَاقِی وَ کُلُّ شَیْ ءٍ دُونَهُ فَانٍ وَ الْمَعْنَی الثَّانِی اللَّهُ أَکْبَرُ أَیِ الْعَلِیمُ الْخَبِیرُ عَلِمَ مَا کَانَ وَ مَا یَکُونُ قَبْلَ أَنْ یَکُونَ وَ الثَّالِثُ اللَّهُ أَکْبَرُ أَیِ الْقَادِرُ عَلَی کُلِّ شَیْ ءٍ یَقْدِرُ عَلَی مَا یَشَاءُ الْقَوِیُّ لِقُدْرَتِهِ الْمُقْتَدِرُ عَلَی خَلْقِهِ الْقَوِیُّ لِذَاتِهِ قُدْرَتُهُ قَائِمَهٌ عَلَی الْأَشْیَاءِ کُلِّهَا- إِذا قَضی أَمْراً فَإِنَّما یَقُولُ لَهُ کُنْ فَیَکُونُ وَ الرَّابِعُ اللَّهُ أَکْبَرُ عَلَی مَعْنَی حِلْمِهِ وَ کَرَمِهِ یَحْلُمُ کَأَنَّهُ لَا یَعْلَمُ وَ یَصْفَحُ کَأَنَّهُ لَا یَرَی وَ یَسْتُرُ کَأَنَّهُ لَا یُعْصَی لَا یُعَجِّلُ بِالْعُقُوبَهِ کَرَماً وَ صَفْحاً وَ حِلْماً وَ الْوَجْهُ الْآخَرُ فِی مَعْنَی اللَّهُ أَکْبَرُ أَیِ الْجَوَادُ جَزِیلُ الْعَطَاءِ کَرِیمُ الْفَعَالِ وَ الْوَجْهُ الْآخَرُ اللَّهُ أَکْبَرُ فِیهِ نَفْیُ کَیْفِیَّتِهِ کَأَنَّهُ یَقُولُ اللَّهُ أَجَلُّ مِنْ أَنْ یُدْرِکَ الْوَاصِفُونَ قَدْرَ صِفَتِهِ الَّتِی هُوَ مَوْصُوفٌ بِهَا وَ إِنَّمَا یَصِفُهُ الْوَاصِفُونَ عَلَی قَدْرِهِمْ لَا عَلَی قَدْرِ عَظَمَتِهِ وَ جَلَالِهِ تَعَالَی اللَّهُ عَنْ أَنْ یُدْرِکَ الْوَاصِفُونَ صِفَتَهُ عُلُوّاً کَبِیراً وَ الْوَجْهُ الْآخَرُ اللَّهُ أَکْبَرُ کَأَنَّهُ یَقُولُ اللَّهُ أَعْلَی وَ أَجَلُّ وَ هُوَ الْغَنِیُّ عَنْ عِبَادِهِ لَا حَاجَهَ بِهِ إِلَی أَعْمَالِ خَلْقِهِ- وَ أَمَّا قَوْلُهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ فَإِعْلَامٌ بِأَنَّ الشَّهَادَهَ لَا تَجُوزُ إِلَّا بِمَعْرِفَهٍ مِنَ الْقَلْبِ کَأَنَّهُ یَقُولُ اعْلَمْ أَنَّهُ لَا مَعْبُودَ إِلَّا اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ وَ أَنَّ کُلَّ مَعْبُودٍ بَاطِلٌ سِوَی اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ أُقِرُّ بِلِسَانِی بِمَا فِی قَلْبِی مِنَ الْعِلْمِ بِأَنَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ أَشْهَدُ أَنَّهُ لَا مَلْجَأَ مِنَ اللَّهِ إِلَّا إِلَیْهِ وَ لَا مَنْجَی مِنْ شَرِّ کُلِّ ذِی شَرٍّ وَ فِتْنَهِ کُلِّ ذِی فِتْنَهٍ إِلَّا بِاللَّهِ وَ فِی الْمَرَّهِ الثَّانِیَهِ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مَعْنَاهُ أَشْهَدُ أَنْ لَا هَادِیَ إِلَّا اللَّهُ وَ لَا دَلِیلَ لِی إِلَّا اللَّهُ وَ أُشْهِدُ اللَّهَ بِأَنِّی أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ أُشْهِدُ سُکَّانَ السَّمَاوَاتِ وَ سُکَّانَ الْأَرَضِینَ وَ مَا فِیهِنَّ مِنَ الْمَلَائِکَهِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِینَ وَ مَا فِیهِنَّ مِنَ الْجِبَالِ وَ الْأَشْجَارِ وَ الدَّوَابِّ وَ الْوُحُوشِ وَ کُلِّ رَطْبٍ وَ یَابِسٍ بِأَنِّی أَشْهَدُ أَنْ لَا خَالِقَ إِلَّا اللَّهُ وَ لَا رَازِقَ وَ لَا مَعْبُودَ وَ لَا ضَارَّ وَ لَا نَافِعَ وَ لَا قَابِضَ وَ لَا بَاسِطَ وَ لَا مُعْطِیَ وَ لَا مَانِعَ وَ لَا دَافِعَ وَ لَا نَاصِحَ وَ لَا کَافِیَ وَ لَا شَافِیَ وَ لَا مُقَدِّمَ وَ لَا مُؤَخِّرَ إِلَّا اللَّهُ- لَهُ الْخَلْقُ وَ الْأَمْرُ وَ بِیَدِهِ الْخَیْرُ کُلُّهُ- تَبارَکَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِینَ- وَ أَمَّا قَوْلُهُ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللَّهِ یَقُولُ أُشْهِدُ اللَّهَ أَنِّی أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ وَ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ وَ نَبِیُّهُ وَ صَفِیُّهُ وَ نَجِیُّهُ أَرْسَلَهُ إِلَی کَافَّهِ النَّاسِ أَجْمَعِینَ بِالْهُدی وَ دِینِ الْحَقِّ لِیُظْهِرَهُ عَلَی الدِّینِ کُلِّهِ وَ لَوْ کَرِهَ الْمُشْرِکُونَ وَ أُشْهِدُ مَنْ فِی السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ مِنَ النَّبِیِّینَ وَ الْمُرْسَلِینَ وَ الْمَلَائِکَهِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِینَ أَنِّی أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً ص سَیِّدُ الْأَوَّلِینَ وَ الْآخِرِینَ وَ فِی الْمَرَّهِ الثَّانِیَهِ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللَّهِ یَقُولُ أَشْهَدُ أَنْ لَا حَاجَهَ لِأَحَدٍ إِلَی أَحَدٍ إِلَّا إِلَی اللَّهِ الْوَاحِدِ الْقَهَّارِ مُفْتَقِرَهً إِلَیْهِ سُبْحَانَهُ(1)