کتابخانه بالقرآن

میراث حوزه اصفهان جلد 1 صفحه 150

صفحه 150

فی الصلاه إلی أن ورمت قدماه.و کان أمیر المؤمنین علی علیه السّلام الّذی إلیه تنتهی سلسله أهل العرفان یصلّی کلّ لیله ألف رکعه،و هکذا شأن جمیع الأولیاء و العارفین،کما هو فی التواریخ مسطور،و علی الألسنه مشهور، (1)انتهی کلامه. (2)

دوّم:اولیائیه،

مذهب این طایفه آن است که گویند:چون بنده به درجۀ ولایت رسید با خدا شریک شد،و ولایت را مجرّدی دانسته اند و بی خان و مانی،و این مرتبه را از مرتبۀ نبوّت زیادتر دانسته اند.

و این گمراهی عظیم است،با آن که در معنی ولایت غلط کرده اند،چه ولایت نزد محقّقان عبارت از قیام عبد است به حق در حالت فنای از خود،و ولی آن است که فانی شده باشد از خود تا باقی شود به حق.

سوّم:شمراخیه،

و مذهب این طایفه آن است که گویند:چون صحبت قائم شود،و حالت در کلّه ها در آید،امر و نهی باطل شود،و آواز سازها و طبل و طنبور و آلات محرّمات،و اکل حرام و شرب خمر و مسکرات،و آنچه در شرع نهی بود بر خود حلال و مباح دانسته اند،و گویند:زنان ما مثل ریاحین اند،بوییدن آن بر خاصّ و عام مباح است.

و این فرقه به صورت صلاح در عالم می گردند،و خون ایشان هدر،و مال ایشان

1- (1)) اربعین شیخ بهائی:19،حدیث دوم.
2- (2)) قیام در لیل،و صیام در نهار،و تعب دادن نفس در کثرت عبادات و بندگی و طاعات از جملۀ صفات عارفین است.و بسا باشد که برخی از مردم توهّم کنند که چون عارف به درجۀ وصول رسد بی نیاز از طاعات و عبادات شود،و این محض توهّم و خیال باطل است؛چه اگر احدی از بندگی و عبادت خدای-عزّ و جل- بی نیاز شدی بایستی که سیّد مرسلین و اشرف واصلین بی نیاز شود،و حال آن که در اخبار و آثار آمده که آن حضرت آن قدر ایستادگی در نماز کرد که پشت پای مبارکش ورم کرد،و حضرت امیر المؤمنین علیه السّلام که سلسلۀ عارفین و اولیاء کاملین به او منتهی می شود در هر شب هزار رکعت نماز می کرد،و حال جمیع اصفیاء و اولیاء بر این منوال بوده،چنان چه در تواریخ مسطور،و در السنه و افواه مشهور است.