میراث حوزه اصفهان جلد 1 صفحه 17

إجاله الفکر علاّمه شیخ بهاء الدین فاضل اصفهانی(1137 ه.ق) تحقیق:رحیم قاسمی

[مقدمه مؤلف]

علاّمه شیخ بهاء الدین محمّد بن تاج الدین حسن اصفهانی از فقهای نامدار جهان تشیّع است که با تألیف اثر گرانقدر فقهی«کشف اللثام فی شرح قواعد الأحکام»نام خود را جاودانه،و جهان علم را رهین منّت خود ساخته،این چهرۀ درخشان از کسانی است که در خردسالی از تحصیل بسیاری از دانشهای زمان خود فارغ شده و از همان سنین به تألیف و تدریس پرداخته است.

وجه ملقّب شدن او به فاضل هندی آن است که در سنین خردسالی به همراه پدر دانشمند خود سفری به هندوستان نموده و چند سالی در آنجا ساکن گردیده است.

علاّمۀ زنوزی در«ریاض الجنّه»برخی از قضایای شگفت انگیز این سفر،و مناظرۀ این نابغۀ خردسال با دانشمندان غیرشیعی آن دیار را نقل کرده است. (1)

فاضل اصفهانی به جز«کشف اللثام»آثار ارزشمند دیگری نیز تألیف کرده که مهم ترین آنها عبارتند از:

1-المناهج السویّه،که شرحی است مبسوط بر شرح لمعۀ شهید ثانی و هنوز به چاپ نرسیده است.

2-عون إخوان الصفا،که تلخیصی عالمانه و مفید از کتاب شفای ابن سیناست و توسط آقایان علی اوجبی و دکتر حامد ناجی اصفهانی تصحیح شده و در حال چاپ است.