- سرآغاز 1
- مقدّمه [محقق] 41
- اشاره 41
- [مقدّمه] 45
- تفاوت قوس النهار و قوس اللیل 47
- طول 48
- نصف النهار 48
- در بیان حرکت انتقالی زمین 49
- مطلب اوّل 53
- طریق اوّل:به شاخص قائم. 53
- اشاره 53
- طریق دوّم برای تعیین ظهر:شاخص افقی است. 56
- طریق چهارم: [آنکه در هر شهری در زمین مسطّحی یک شاخص یک متری مثلا بخطّ قائم نصب کنیم] 58
- طریق پنجم: [آنکه اوّل ظهر وقتی است که سایۀ شاخص به نهایت کوتاهی رسیده،و شروع به بلند شدن نماید] 60
- مطلب دوّم 62
- اشاره 62
- طریق اوّل: [طبق علاماتی که در کتب فقهیّه ضبط شده است] 62
- طریق دوّم: [توسط قبله نما] 63
- قاعدۀ پیدا کردن اختلاف شب و روز در هر نقطه 66
- وضع کعبه و اطراف آن 66
- مقدّمه [محقق] 67
- اشاره 67
- المقام الأوّل: 69
- المقام الثالث: 73
- المقام الخامس: [هل یتوقّف القبض علی إذن الواقف أو لا؟] 78
- المقام الرابع: 78
- المقام السادس: 80
- المقام السابع: 80
- المقام التاسع: [هل یشترط الفوریّه فی القبض؟] 83
- المقام الحادی عشر: [إذا کان البطن الأوّل متعدّدا] 84
- المقام العاشر: [القبض المعتبر شرعا فی الوقف بالنسبه إلی البطن الأوّل] 84
- المقام الثانی عشر[و الثالث عشر]: [أنّ قبض الولیّ لما هو ولیّ علیه کقبضه] 85
- المقام الرابع عشر: [الموقوف فی ید الموقوف علیه بالغصب أو المقبوض بالعقد الفاسد هل یکون حکمه حکم القبض المأذون فیه؟أو لا؟] 87
- المقام الخامس عشر: [اشتراط مضیّ الزمان فی القبض الحادث] 88
- المقام السادس عشر: [لو کان الموقوف منقولا أو غیر منقول...] 88
- المقام الثامن عشر: [وقف الدار المستأجره و الموصی بخدمته] 89
- پیشگفتار مصحّح 93
- اشاره 93
- [ترجمه و شرح خطبه] 105
- اشاره 105
- منطقهم الصّواب: 111
- و ملبسهم الاقتصاد: 111
- و مشیهم التّواضع: 112
- غضّوا أبصارهم عمّا حرّم اللّه علیهم: 115
- و وقفوا أسماعهم علی العلم النّافع لهم: 122
- نزلت أنفسهم منهم فی البلآء کالّذی نزلت فی الرّخآء : 125
- لو لا الاجال الّتی کتب اللّه علیهم لم تستقرّ أرواحهم فی أجسادهم طرفه عین شوقا إلی 126
- عظم الخالق فی أنفسهم فصغر ما دونه فی أعینهم: 128
- فهم و الجنّه کمن قد راها فهم فیها منعّمون-و در أمالی:متّکئون است -و هم و النّار 130
- قلوبهم محزونه: 131
- و شرورهم مأمونه: 132
- و أنفسهم عفیفه: 133
- و حاجاتهم خفیفه: 133
- و أجسادهم نحیفه: 133
- صبروا أیّاما قصیره أعقبتهم راحه طویله: 134
- تجاره مربحه یسّرها لهم ربّهم: 134
- أرادتهم الدّنیا و لم یریدوها و أسرتهم ففدوا أنفسهم منها: 135
- أمّا اللّیل فصافّون أقدامهم تالون لأجزآء القران یرتّلونه ترتیلا(إلخ): 136
- فهم لأنفسهم متّهمون: 140
- و من أعمالهم مشفقون : 140
- إن زکّی أحدهم(إلخ) : 140
- و حزما فی لین: 142
- و إیمانا فی یقین: 142
- و حرصا فی علم: 143
- و قصدا فی غنی: 144
- و خشوعا فی عباده: 144
- و طلبا فی حلال: 147
- و صبرا فی شدّه: 147
- و نشاطا فی هدی: 148
- و تحرّجا عن طمع: 149
- و من أعمالهم مشفقون: 151
- یعمل الأعمال الصّالحه و هو علی وجل: 151
- یمسی و همّه الشّکر و یصبح و همّه الذّکر: 151
- یبیت حذرا و یصبح فرحا حذرا لما حذّر من الغفله و فرحا بما أصاب من الفضل 152
- إن استصعبت علیه نفسه فیما تکره لم یعطها سؤلها فیما تحبّ: 152
- قرّه عینه فیما لا یزول و زهادته فیما لا یبقی: 153
- یمزج الحلم بالعلم: 153
- قلیلا زلله: 156
- خاشعا قلبه: 156
- قانعه نفسه: 159
- حریزا دینه : 160
- میّته شهوته : 160
- سهلا أمره: 160
- منزورا أکله : 160
- الخیر منه مأمول و الشّرّ منه مأمون: 162
- إن کان فی الغافلین کتب من الذّاکرین و إن کان فی الذّاکرین لم یکتب من الغافلین: 163
- یعفو عمّن ظلمه : 164
- و یعطی من حرمه: 164
- و یصل من قطعه: 164
- بعیدا فحشه: 165
- لیّنا قوله: 166
- مقبلا خیره مدبرا شرّه: 167
- فی الزّلازل وقور و فی المکاره صبور: 168
- و فی الرّخاء شکور: 169
- لا یحیف علی من یبغض و لا یأثم فیمن یحبّ: 169
- یعترف بالحقّ قبل أن یشهد علیه: 170
- لا یضیّع ما استحفظ: 170
- و لا یضارّ بالجار : 171
- و لا ینابز بالألقاب: 171
- و لا یشمت بالمصائب : 172
- إن صمت لم یغمّه صمته : 173
- و إن ضحک لم یعل صوته: 173
- و إن بغی علیه صبر حتّی یکون اللّه هو الّذی ینتقم له: 175
- نفسه منه فی تعب و النّاس منه فی راحه: 175
- أتعب نفسه لاخرته و أراح النّاس من نفسه: 175
- بعده عمّن تباعد عنه زهد و نزاهه : 176
- و دنوّه ممّن دنا منه لین و رحمه: 177
- لیس تباعده بکبر و عظمه و لا دنوّه بمکر و خدیعه: 177
- مقدّمه [مصحح] 203
- اشاره 203
- 3)إجازته للسید محمّد مهدی بن محمّد الحسینی البروجردی: 218
- 4)إجازته لشیخ الشریعه فتح اللّه بن محمّد جواد الاصفهانی الشیرازی: 224
- 5)إجازته لمحمّد حسین بن محمّد باقر الیزدی الأردکانی: 234
- مقدّمه [محقق] 248
- اشاره 248
- [تکفیر شیخ الرئیس] 305
- آنچه در خوارزم تألیف کرده: 317
- آنچه در بخارا تألیف کرده: 317
- آنچه در همدان تألیف کرده: 319
- آنچه در ری تألیف کرده: 319
- آنچه در اصفهان تألیف کرده: 328
- آنچه تصریح نشده که در کجا تألیف کرده: 332
- تحقیق در تاریخ تولّد شیخ الرئیس ابو علی ابن سینا 351
- پیشگفتار مصحّح 354
- اشاره 354
- أوّل الکتاب 357
علیهم-با معجزات دیده است بلکه بیند،و یقین او مانند یقین کسی باشد که به معاینه دیده باشد.و سیم«حقّ الیقین»است که همیشه با خداست و لمحه ای (1)ازو غافل نیست در مقعد صدق (2)،و این مرتبۀ أولیآء اللّه است و تا (3)کسی به این (4)رتبه (5)فایز نشود تصوّر نمی تواند نمود.
و حرصا فی علم:
و می بینی ایشان را که (6)حریص اند در طلب علوم دینیّه (7)و معارف یقینیّه.
و در أمالی ست (8)که می فهمند (9)هرچه را می خوانند و می دانند و علم ایشان با تعقّل
1- (1)) لمحه ای/«م»:لمحه.ضبط نص،موافق«ن»و«ر»است.
2- (2)) «مقعد صدق»تعبیری است متّخذ از قرآن کریم(س 54 ی 55). در ترجمه های معاصر قرآن،این تعبیر وحیانی را به صورتهائی از این دست ترجمه کرده اند: «مقام و منزلتی راستین»،«جایگاهی راستین»،«جایگاه صدق»،«نشیمنی راستین»، «نشستگاهی راستین»،و...لیک به زعم این کمترین،ترجمه هائی چون«مکانی پسندیده»(از واعظ کاشفی در مواهب علیّه/تفسیر حسینی)،«مجلس و نشستنگاه صالح و شایسته و مرضیّ و پسندیده»(از شادروان فیض الإسلام)و«جایگاهی پسندیده»(از آقای أبو القاسم پاینده)و«مجلسی شایسته»(از آقای طاهری قزوینی)درست تر است. چون این بحث حاجت به توضیح بیشتر دارد،در اینجا به همین اندازه بسنده می کنیم.
3- (3)) و تا/در«ر»مکرّر نوشته شده است.
4- (4)) به این/در«ن»نیامده است.در«م»و«ر»آمده است.
5- (5)) رتبه/در«م»چنین است.«ر»:مرتبه.در«ن»نیامده است.
6- (6)) و می بینی ایشان را که/در«م»و«ن»هست ولی در«ر»از قلم افتاده است.
7- (7)) دینیّه/در«م»از قلم افتاده است ولی در«ر»و«ن»هست.
8- (8)) ست/«ر»:هست.ضبط نص،موافق«م»و«ن»است.
9- (9)) می فهمند/در«م»و«ن»چنین است.«ر»:فهمند.