میراث حوزه اصفهان جلد 2 صفحه 172

و غالب آنست که مراد از«جار»کسی است که دخیل کسی شود و پناه به او (1)برد زیرا که لازم است حقّ جار (2)مانند جان و اگر کسی خواهد که بناحق برو (3)ستمی (4)کند نگذارد و مدد او کند،و ترک مدد،ضرر است.

و لا یشمت بالمصائب :

-5

و خوشحالی نمی کند به سبب مصیبتها (6)که بر دشمنانش نازل می شود.

و هرکه شماتت کند بر أحدی البتّه برو نازل می شود آنچه بر آن شخص نازل شده است.

و در أمالی این زیادتیها (7)هست که:سرعت می کند در راه حق چنانکه حق-سبحانه و تعالی-فرموده است که (8): «وَ سٰارِعُوا إِلیٰ مَغْفِرَهٍ مِنْ رَبِّکُمْ» (9)یعنی زود به جا آورید هر چه موجب مغفرت پروردگار است مانند (10)توبه و سایر عبادات.أداکنندۀ (11)أمانات (12)است که به او بسپارند خواه أموال باشد و خواه غیر آن.أمر می کند مردمان را به آنچه

1- (1)) به او/در«ن»نیامده است.ولی در«م»و«ر»آمده است.
2- (2)) حقّ جار/در«ر»از قلم افتاده بود.از«ن»و«م»افزوده شد.
3- (3)) برو/ضبط نص،بنابر«م»است.«ر»:بر او.«ن»:ندارد.
4- (4)) ستمی/«م»و«ن»چنین است.«ر»:ستم.
5- (5)) بالمصائب/ضبط نص،موافق«م»و«ر»است.«ن»:بالمصایب.
6- (6)) مصیبتها/«ن»:مصیبتهائی.ضبط نص،موافق«م»و«ر»است.
7- (7)) زیادتیها/«ر»:زیادتی.ضبط نص،موافق«م»و«ن»است.
8- (8)) که/در«ن»و«ر»نیامده ولی در«م»هست.
9- (9)) قرآن کریم،س 3،ی 133.
10- (10)) مانند/در«ن»نیامده است.
11- (11)) أداکنندۀ/«م»:ادا کنند و.ضبط نص،موافق«ن»و«ر»است.
12- (12)) أمانات/«ر»:امانت.ضبط نص،موافق«م»و«ن»است.