- سرآغاز 1
- مقدّمه [محقق] 41
- اشاره 41
- [مقدّمه] 45
- تفاوت قوس النهار و قوس اللیل 47
- طول 48
- نصف النهار 48
- در بیان حرکت انتقالی زمین 49
- مطلب اوّل 53
- طریق اوّل:به شاخص قائم. 53
- اشاره 53
- طریق دوّم برای تعیین ظهر:شاخص افقی است. 56
- طریق چهارم: [آنکه در هر شهری در زمین مسطّحی یک شاخص یک متری مثلا بخطّ قائم نصب کنیم] 58
- طریق پنجم: [آنکه اوّل ظهر وقتی است که سایۀ شاخص به نهایت کوتاهی رسیده،و شروع به بلند شدن نماید] 60
- مطلب دوّم 62
- اشاره 62
- طریق اوّل: [طبق علاماتی که در کتب فقهیّه ضبط شده است] 62
- طریق دوّم: [توسط قبله نما] 63
- قاعدۀ پیدا کردن اختلاف شب و روز در هر نقطه 66
- وضع کعبه و اطراف آن 66
- مقدّمه [محقق] 67
- اشاره 67
- المقام الأوّل: 69
- المقام الثالث: 73
- المقام الخامس: [هل یتوقّف القبض علی إذن الواقف أو لا؟] 78
- المقام الرابع: 78
- المقام السابع: 80
- المقام السادس: 80
- المقام التاسع: [هل یشترط الفوریّه فی القبض؟] 83
- المقام العاشر: [القبض المعتبر شرعا فی الوقف بالنسبه إلی البطن الأوّل] 84
- المقام الحادی عشر: [إذا کان البطن الأوّل متعدّدا] 84
- المقام الثانی عشر[و الثالث عشر]: [أنّ قبض الولیّ لما هو ولیّ علیه کقبضه] 85
- المقام الرابع عشر: [الموقوف فی ید الموقوف علیه بالغصب أو المقبوض بالعقد الفاسد هل یکون حکمه حکم القبض المأذون فیه؟أو لا؟] 87
- المقام الخامس عشر: [اشتراط مضیّ الزمان فی القبض الحادث] 88
- المقام السادس عشر: [لو کان الموقوف منقولا أو غیر منقول...] 88
- المقام الثامن عشر: [وقف الدار المستأجره و الموصی بخدمته] 89
- پیشگفتار مصحّح 93
- اشاره 93
- [ترجمه و شرح خطبه] 105
- اشاره 105
- منطقهم الصّواب: 111
- و ملبسهم الاقتصاد: 111
- و مشیهم التّواضع: 112
- غضّوا أبصارهم عمّا حرّم اللّه علیهم: 115
- و وقفوا أسماعهم علی العلم النّافع لهم: 122
- نزلت أنفسهم منهم فی البلآء کالّذی نزلت فی الرّخآء : 125
- لو لا الاجال الّتی کتب اللّه علیهم لم تستقرّ أرواحهم فی أجسادهم طرفه عین شوقا إلی 126
- عظم الخالق فی أنفسهم فصغر ما دونه فی أعینهم: 128
- فهم و الجنّه کمن قد راها فهم فیها منعّمون-و در أمالی:متّکئون است -و هم و النّار 130
- قلوبهم محزونه: 131
- و شرورهم مأمونه: 132
- و حاجاتهم خفیفه: 133
- و أجسادهم نحیفه: 133
- و أنفسهم عفیفه: 133
- صبروا أیّاما قصیره أعقبتهم راحه طویله: 134
- تجاره مربحه یسّرها لهم ربّهم: 134
- أرادتهم الدّنیا و لم یریدوها و أسرتهم ففدوا أنفسهم منها: 135
- أمّا اللّیل فصافّون أقدامهم تالون لأجزآء القران یرتّلونه ترتیلا(إلخ): 136
- فهم لأنفسهم متّهمون: 140
- و من أعمالهم مشفقون : 140
- إن زکّی أحدهم(إلخ) : 140
- و حزما فی لین: 142
- و إیمانا فی یقین: 142
- و حرصا فی علم: 143
- و قصدا فی غنی: 144
- و خشوعا فی عباده: 144
- و طلبا فی حلال: 147
- و صبرا فی شدّه: 147
- و نشاطا فی هدی: 148
- و تحرّجا عن طمع: 149
- و من أعمالهم مشفقون: 151
- یعمل الأعمال الصّالحه و هو علی وجل: 151
- یمسی و همّه الشّکر و یصبح و همّه الذّکر: 151
- یبیت حذرا و یصبح فرحا حذرا لما حذّر من الغفله و فرحا بما أصاب من الفضل 152
- إن استصعبت علیه نفسه فیما تکره لم یعطها سؤلها فیما تحبّ: 152
- قرّه عینه فیما لا یزول و زهادته فیما لا یبقی: 153
- یمزج الحلم بالعلم: 153
- قلیلا زلله: 156
- خاشعا قلبه: 156
- قانعه نفسه: 159
- حریزا دینه : 160
- میّته شهوته : 160
- سهلا أمره: 160
- منزورا أکله : 160
- الخیر منه مأمول و الشّرّ منه مأمون: 162
- إن کان فی الغافلین کتب من الذّاکرین و إن کان فی الذّاکرین لم یکتب من الغافلین: 163
- یعفو عمّن ظلمه : 164
- و یعطی من حرمه: 164
- و یصل من قطعه: 164
- بعیدا فحشه: 165
- لیّنا قوله: 166
- مقبلا خیره مدبرا شرّه: 167
- فی الزّلازل وقور و فی المکاره صبور: 168
- و فی الرّخاء شکور: 169
- لا یحیف علی من یبغض و لا یأثم فیمن یحبّ: 169
- یعترف بالحقّ قبل أن یشهد علیه: 170
- لا یضیّع ما استحفظ: 170
- و لا یضارّ بالجار : 171
- و لا ینابز بالألقاب: 171
- و لا یشمت بالمصائب : 172
- إن صمت لم یغمّه صمته : 173
- و إن ضحک لم یعل صوته: 173
- و إن بغی علیه صبر حتّی یکون اللّه هو الّذی ینتقم له: 175
- نفسه منه فی تعب و النّاس منه فی راحه: 175
- أتعب نفسه لاخرته و أراح النّاس من نفسه: 175
- بعده عمّن تباعد عنه زهد و نزاهه : 176
- و دنوّه ممّن دنا منه لین و رحمه: 177
- لیس تباعده بکبر و عظمه و لا دنوّه بمکر و خدیعه: 177
- مقدّمه [مصحح] 203
- اشاره 203
- 3)إجازته للسید محمّد مهدی بن محمّد الحسینی البروجردی: 218
- 4)إجازته لشیخ الشریعه فتح اللّه بن محمّد جواد الاصفهانی الشیرازی: 224
- 5)إجازته لمحمّد حسین بن محمّد باقر الیزدی الأردکانی: 234
- مقدّمه [محقق] 248
- اشاره 248
- [تکفیر شیخ الرئیس] 305
- آنچه در خوارزم تألیف کرده: 317
- آنچه در بخارا تألیف کرده: 317
- آنچه در همدان تألیف کرده: 319
- آنچه در ری تألیف کرده: 319
- آنچه در اصفهان تألیف کرده: 328
- آنچه تصریح نشده که در کجا تألیف کرده: 332
- تحقیق در تاریخ تولّد شیخ الرئیس ابو علی ابن سینا 351
- پیشگفتار مصحّح 354
- اشاره 354
- أوّل الکتاب 357
تعدیل-یعنی شرقی و غربی-می باشد؛و اگر جنوبی است نقصان قوس النهار آن از قوس اللیل آن بقدر این دو تعدیل است.
نصف النهار
برای هر شهر یا نقطه[ای] (1)از زمین،یک نصف النهار است؛و آن دائره[ای] (2)است که از دو قطب شمال و جنوب و فوق الرأس آن مکان،بگذرد.و این دائره،قوس النهار و قوس اللیل آن مکان را بر دو نصف تقسیم می کند.و زمانی که آفتاب فوق آن مکان به این دائره رسد،ظهر؛و زمانی که از تحت آن مکان باین دائره رسد،نصف شب آن مکان است؛و کیفیّت آن بعد از این مشروحا معلوم خواهد شد.
طول
برای تعیین طول هر شهری،اوّلا یک نصف النهار را اختیارا مبدأ قرار می دهند، و نصف النهار مکانهای دیگر را با آن مقایسه می کنند.
در زمان سابق،مبدأ (3)را جزیرۀ خالدات(قناری) (4)قرار داده بودند،که آخر خشکی بوده؛ولی اخیرا چون (5)آن را آب گرفته،فعلا مبدأ طول را نصف النهار گرینویچ -:رصدخانۀ انگلیس-قرار داده و دوری شهرها و نقاط را از آن از طرف مشرق تا صد
1- (1)) دستنوشت:نقطۀ.
2- (2)) دستنوشت:داره.
3- (3)) مؤلّف،بر فراز این کلمه-یعنی در میانۀ دو کلمۀ«مبدأ»و«را»-چنین افزوده است:«طول جزیرۀ...».این سوّمین لفظ،قابل بازخوانی نیست و چیزی است شبیه به:«فرواند»(؟).اگرچه افزودن لفظ«طول»در این میان،سخت سزاوار است،امّا از آنجا که بقیّۀ عبارت نامناسب و ناخوانا است،از افزودن آن به متن دست کشیدم.
4- (4)) این کلمه،در دستنوشت نیز در میان دو کمانک قرار دارد.
5- (5)) چنین است در دستنوشت.ظاهرا:چون اخیرا.