- اشاره 1
- مقدّمه 1
- نگاهی به دانش پژوهی شیعی در مکتب اصفهان 1
- 1-عبد السلام اصفهانی؛ 2
- از جمله سعادتمندان ادب آموخته حضور اهل بیت علیهم السّلام می توان به راویان زیر اشاره کرد: 2
- 5-محمّد بن سلیمان اصفهانی؛ 3
- 7-محمّد بن منده اصفهانی؛ 3
- 6-ابراهیم بن شیبه اصفهانی؛ 3
- 4-عثمان اصفهانی؛ 3
- 3-ادریس بن عبد اللّه اصفهانی 3
- 10-علی بن محمّد بن بشر اصفهانی؛ 4
- 9-عبد اللّه بن محمّد اصفهانی؛ 4
- 11-شیخ محمّد بن غالب اصفهانی؛ 4
- 1-ابو عبد اللّه محمّد بن عبد اللّه بن مملّک اصفهانی مشهور به«ابن مملّک» 5
- از دانشمندان شیعه اصفهانی در این دوره می توان به این فرهیختگان بزرگ اشاره کرد: 5
- 4-ابن رسته؛ 6
- 2-ابن مسکویه؛ابو علی احمد بن محمّد بن یعقوب مسکویه 6
- 5-خاندان ابن منده نیز که دارای محدثان و عالمان بزرگی بوده اند 6
- 3-ابن سینا؛ 6
- اشاره 8
- از جمله این مشعل داران دانش پژوهی بر مبنای مکتب اهل بیت علیهم السّلام می توان به این عالمان اشاره کرد: 8
- 3-قاضی نظام الدین اصفهانی 9
- 2-عبد اللّه بن محمّد کنانی 9
- 4-صاین الدین علی بن صدر الدین ترکه 9
- 5-بابا رکن الدین اصفهانی(...-769 ق) 10
- اشاره 10
- حوزه علمیه اصفهان در دوره صفویه 10
- 5-فیض کاشانی(1006-1091 ق)؛ 13
- 4-مولی محمّد تقی مجلسی(1003-1070 ق)؛ 13
- 2-سیّد میرمحمّد باقر حسینی استرآبادی معروف به میرداماد(...-1040 ق)؛ 13
- 3-میر ابو القاسم میرفندرسکی(...-1050 ق)؛ 13
- [شاخص ترین عالمان و فقیهان شیعی که در اصفهان حلقه درس و بحث داشته اند] 13
- 1-شیخ بهایی(953-1030 ق)؛ 13
- 8-آقا جمال خوانساری(...-1122)؛ 14
- 7-علاّمه محمّد باقر مجلسی(1037-1110 ق)؛ 14
- 10-محمّد بن حسن اصفهانی مشهور به فاضل هندی(1062-1137 ق)؛ 14
- 6-آقا حسین خوانساری مشهور به محقّق خوانساری(1016-1099 ق)؛ 14
- 9-سیّد نعمت اللّه جزایری(...-1125 ق)؛ 14
- دانش پژوهی شیعی پس از دوره صفویه 15
- مقدّمه [محقق] 21
- اشاره 21
- اشاره 21
- نگاهی به سیر زندگی فقیه گرانمایه 23
- تولّد 23
- اشاره 23
- تحصیلات 23
- مراجعت به اصفهان 24
- اساتید 25
- تألیفات 26
- خانواده و فرزندان مرحوم کلباسی 28
- شاگردان و مجازین 28
- [تعریف دعا] 31
- [شرایط و آداب دعا] 32
- [علت عدم اجابت دعا] 33
- اشاره 35
- [مفتاح الجنان در شرح دعای صباح] 35
- یا من دلع لسان الصّباح بنطق تبلّجه 37
- و سرّح قطع اللّیل المظلم بغیاهب تلجلجه 38
- و أتقن صنع الفلک الدّوّار فی مقادیر تبرّجه 39
- و شعشع ضیاء الشّمس بنور تأجّجه 40
- یا من دلّ علی ذاته بذاته 41
- و تنزّه عن مجانسه مخلوقاته 42
- و جلّ عن ملائمه کیفیّاته 43
- و یا من قرب من خواطر الظّنون 43
- و بعد عن ملاحظه العیون 44
- و علم بما کان قبل أن یکون 45
- یا من أرقدنی فی مهاد أمنه و أمانه 45
- و کفّ اکفّ السّوء عنّی بیده و سلطانه 46
- و أیقظنی إلی ما منحنی به من مننه و إحسانه 46
- صلّ اللّهمّ علی الدّلیل الیک فی اللّیل الألیل 47
- و النّاصع الحسب فی ذروه الکاهل الأعبل 48
- و الماسک من أسبابک بحبل الشّرف الأطول 48
- و علی آله الأخیار المصطفین الأبرار 49
- و الثابت القدم علی زحالیفها فی الزّمن الأوّل 49
- و افتح اللّهمّ لنا مصاریع الصّباح بمفاتیح الرّحمه و الفلاح 50
- و أغرس اللّهمّ فی شرب جنانی ینابیع الخشوع 51
- و البسنی من أفضل خلع الهدایه و الصّلاح 51
- و أدّب اللّهمّ نزق الخرق منّی بأزمّه القنوع 52
- و أجر اللّهمّ بهیبتک من آماقی زفرات الدّموع 52
- أللّهمّ ان لم تبتدئنی الرّحمه منک بحسن التّوفیق فمن السّالک 53
- و إن أسلمتنی أناتک لقائد الأمل و المنی فمن المقیل عثراتی 53
- و إن خذلنی نصرک عند محاربه النّفس و الشّیطان فقد وکلنی 54
- إلهی أترانی أتیتک إلاّ من حیث الآمال 55
- أمّ علقت بأطراف حبالک إلاّ حین باعدتنی ذنوبی عن دار الوصال 56
- فبئس المطیّه الّتی امتطت نفسی من هواها فواها لها لما سوّلت 56
- الهی قرعت باب رحمتک بید رجائی 57
- و هربت إلیک لاجئا من فرط أهوائی 57
- و علّقت بأطراف حبالک أنامل و لائی 57
- فاصفح اللّهمّ عمّا أجرمته من زللی و خطائی 58
- إنّک سیّدی و مولای و معتمدی و رجائی و غایه منای 58
- إلهی کیف تطرد مسکینا إلتجأ إلیک من الذّنوب هاربا 59
- أم کیف تردّ ظمآنا ورد إلی حیاضک شاربا 59
- أم کیف تخیب مسترشدا قصد إلی جنابک صاقبا 59
- کلاّ و حیاضک مترعه فی ضنک المحول و بابک مفتوح للطّلب 60
- إلهی هذه أزمّه نفسی عقلتها بعقال مشیّتک 60
- و هذه أهوائی المضلّه و کلتها إلی جناب لطفک و رأفتک 61
- فاجعل اللّهمّ صباحی هذا نازلا علیّ بضیاء الهدی 61
- و هذه أعباء ذنوبی درأتها بعفوک و رحمتک 61
- و مسائی جنّه من کید العدی و وقایه من مردیات الهوی 62
- إنّک قادر علی ما تشاء تؤتی الملک من تشاء و تنزع الملک 62
- تولج اللّیل فی النّهار و تولج النّهار فی اللّیل 63
- تخرج الحیّ من المیّت و تخرج المیّت من الحیّ 63
- لا إله إلاّ أنت سبحانک اللّهمّ و بحمدک من ذا یعرف 64
- و ترزق من تشاء بغیر حساب 64
- الّفت بمشیّتک الفرق 65
- و من ذا یعلم ما أنت فلا یهابک 65
- و أنرت بکرمک دیاجی الغسق 66
- و أنهرت المیاه من الصمّ الصیاخید عذبا و اجاجا 66
- و فلقت بقدرتک الفلق 66
- و جعلت الشّمس و القمر للبریّه سراجا وهّاجا 67
- و أنزلت من المعصرات ماءا ثجاجا 67
- و قهر عباده بالموت و الفناء 68
- من غیر أن تمارس فی ما ابتدأت به لغوبا و لا علاجا 68
- فیا من توحّد بالعزّ و البقاء 68
- و اسمع ندائی و استجب دعائی و حقّق بفضلک أملی و رجائی 69
- صلّ علی محمّد و آله الأتقیاء 69
- یا خیر من دعی لدفع الضرّ و المأمول من کلّ عسر و یسر 69
- بک أنزلت حاجتی فلا تردّنی من سنیّ مواهبک خائبا 70
- لا حول و لا قوّه الاّ باللّه العلیّ العظیم 70
- اشاره 73
- مقدّمه [محقق] 73
- اشاره 105
- سؤال[2]: [ولایت حاکم شرع بر بالغه غیر رشیده در صورت فقد پدر یا جد] 105
- [کلمات الفقهاء] 106
- [النصوص الوارده فی الباب] 118
- [الحق فی المقام] 127
- و الحاصل ممّا ذکر:أنّ الیتیمه البالغه تسع سنین تکون علی أقسام: 144
- اشاره 152
- مقدّمه [محقق] 152
- اشاره 152
- مؤلف 155
- تذکر چند نکته پیرامون این رساله 157
- رساله حاضر 157
- مسأله[1] [تصرفات وصی بدون اذن ناظر] 160
- مسأله[4] [حکم تخلف متصالح از شرایط صلح] 165
- مسأله[5] [حکم اختلاف در تعدیل و تقسیم آب باغات و املاک] 167
- مسأله[6] [حکم وقف بر اولاد ذکور پس از انقراض] 168
- مسأله[7] [حکم ارث پدر بابی از فرزند مسلمان] 170
- مسأله[8] [حکم همسر و مرد مفقود الاثر] 170
- مسأله[9] [حکم مکره در ازدواج و مسائل پیرامون آن] 173
- مسأله[10] [حریم باغات و احکام تابع آن] 179
- اشاره 181
- مسأله[11] [حکم ترشح باران از بدن نجس العین] 181
- المقام الأوّل: 190
- إذا عرفت ذلک فهاهنا مقامات 190
- المقام الثّانی: 191
- المقام الثالث: 193
- المقام الرابع: 195
- المقام الخامس: 196
- المقام السادس: 196
- المقام الثامن: 197
- المقام السابع: 197
- المقام العاشر: 198
- اشاره 210
- اشاره 210
- درآمد 210
- مؤلّف 211
- خاندان 212
- آثار 212
- مرآه العاشقین 216
- مصادر شرح حال 217
- اشاره 218
- [مرآت العاشقین] 218
- در بیان مراتب عالم ارواح 219
- در بیان مراتب عالم اجسام 220
- مثنوی در خلاصه سخن 221
- در اثبات وحدانیت 222
- تمثیل 222
- جواب 223
- سؤال 223
- نصیحت 225
- در بیان پیر کامل و طلب او 227
- در بیان پیر ناقص 228
- مثنوی در خلاصه سخن 229
- شرط اول 230
- شرط ثالث 230
- شرایط سیر و سلوک 230
- شرط رابع 230
- شرط ثانی 230
- شرط خامس 231
- شرط سادس 231
- شرط سابع 231
- در بیان ذکر و هفت سیر 232
- شرط عاشر 232
- شرط تاسع 232
- خاتمه در بیان ذکر اول و سیر اول،سیر الی اللّه است 233
- اشاره 235
- اشاره 235
- شرح حال آیت اللّه شیخ ابراهیم ریاضی نجف آبادی 235
- [مقدمه محقق] 235
- اشاره 235
- استادان 238
- چند نکته آموزنده از زندگی آیت اللّه ریاضی 243
- 1-نظم 243
- 2-اندرز به طلاّب علوم اسلامی 244
- 3-محبّت و رسیدگی به طلاّب 245
- آثار و خدمات آیت اللّه ریاضی 246
- تألیفات 247
- رحلت 248
- شیوه تحقیق و تصحیح 249
- [بیداری معنوی و یافتن جوان حکیم] 251
- [حقیقت دنیا و ضرورت سفر از آن] 253
- [آداب معاشرت] 254
- [شناخت دنیا و وابستگی های آن] 259
- [اندرز بر کسب علم و معرفت] 260
- [در ترغیب بر کسب معرفت و مذمت ناامیدی] 263
- [حقیقت شرک] 265
- [معنی کفر و دین] 266
- [معامله خداوند با کفار و علت مهلت به آن ها] 269
- [بررسی یکی از علل غیبت حضرت ولی عصر علیه السّلام] 271
- [تفاوت طینت ها] 274
- [تحلیل معنای فطری] 278
- [تفسیر و توضیح یکی از آیات توحید] 281
- [نفس و تقسیمات آن] 282
- [توضیحی پیرامون کلام علی علیه السّلام به کمیل] 287
- [آیات آفاقی پروردگار] 290
- [تجلّی علم و حکمت الهی در زنده شدن زمین به گیاهان] 297
- [پرستش هوی و هوس و مذمت آن] 301
- [عبرت از گنه کاران شنبه ها و توضیح آیات مربوطه] 305
- [در احوالات مسخ شدگان] 307
- [فراموشی و غفلت و آثار زیان بار آن] 309
- [حقیقت ذکر] 312
- [امر به معروف و نهی از منکر] 313
- [مختصری در باب هجرت] 316
- منابع تحقیق رساله 318
- مقدّمه 321
- اشاره 321
- اشاره 327
- اشاره 327
- شرح حال حضرت فاضل هندی قدّس سرّه 327
- [مقدمه محقق] 327
- تألیفات: 328
- اساتید: 328
- شیوه تحقیق 330
- النوع الأوّل:حروف تجرّ الاسم فقط و هی تسعه عشر حرفا: 332
- اشاره 332
- النوع الثانی:حروف تنصب الاسم و ترفع الخبر و هی سته احرف: 336
- النّوع الرابع:حروف تنصب الاسم فقط و هی سبعه احرف: 337
- النوع الثالث:حرفان ترفعان الاسم و تنصبان الخبر و هما ما و لا المشبهتان بلیس 337
- النوع الخامس:حروف تنصب الفعل المضارع و هی اربعه احرف: 337
- النّوع السادس:حروف تجزم الفعل المضارع و هی خمسه احرف: 338
- النوع السابع:اسماء تجزم الفعل المضارع علی معنی ان و هی تسعه اسماء: 339
- النوع الثامن:اسماء تنصب علی التمییز اسماء النکرات و هی اربعه اسماء: 340
- اشاره 341
- النوع التاسع:کلمات تسمّی اسماء الأفعال بعضها تنصب و بعضها ترفع و هی 341
- و الرافعه منها ثلاثه کلمات: 341
- الناصبه منها سته کلمات 341
- النوع العاشر:افعال تسمّی افعال الناقصه ترفع الاسم و تنصب الخبر و هی ثلاثه عشر فعلا: 341
- النوع الحادی عشر:افعال تسمّی افعال المقاربه ترفع اسما واحدا و هی اربعه افعال: 342
- النوع الثانی عشر:افعال المدح و الذم،ترفع اسم الجنس المعرف باللاّم و بعده 343
- النوع الثالث عشر:افعال الشک و الیقین و تسمیّ افعال القلوب تدخل علی 343
- فهرست منابع تحقیق 346
- اشاره 347
فقال:دعنی أعلّمک کلمات ینفعک اللّه بها،قلت:و ما هنّ؟قال:إذا آویت إلی فراشک فاقرأ آیه الکرسی: اَللّٰهُ لاٰ إِلٰهَ إِلاّٰ هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ حتّی تختم الآیه،فإنّک لن یزال علیک من اللّه حافظ،و لا یقربک شیطان حتّی تصبح،فخلّیت سبیله.
فلمّا أصبحت،فقال لی رسول اللّه صلّی اللّه علیه و آله:ما فعل أسیرک البارحه؟فقلت:زعم أنّه یعلّمنی کلمات ینفعنی اللّه بها،فقال:أمّا إنّه صدّقک و هو کذوب؛ انتهی. (1)
یعنی صدّقک فی آیه الکرسی و ذکر خواصّه و لکنّه کذّبک فی عدم العود.وجه الدلاله علی المدّعی هو أنّ المراد من ختم الآیه تلاوتها إلی اَلْعَلِیُّ الْعَظِیمُ ،فیکون آخر آیه الکرسی ذلک،و هو المطلوب.
سؤال[2]: [ولایت حاکم شرع بر بالغه غیر رشیده در صورت فقد پدر یا جد]
اشاره
بفرمائید در صورت فقد پدر یا جدّ آیا حاکم شرع را ولیّ بالغه غیر رشیده می دانند یا نه؟و در صورت ثبوت،ولایت حاکم ولایت اجباری است یا موقوف به اذن بالغه غیر رشیده هم هست؟ جواب: این سؤال اجمالی دارد،تحقیق حال در جواب این سؤال محتاج است به تفصیل مقال،پس می گوییم:مقصود از سؤال از ولایت،یا ولایت در اموال است یا تزویج؛و اگر مقصود ولایت در اموال است تشکیکی در این نیست که در صورت فقد والد و جدّ و وصی،ولایت در اموال ثابت است نسبت به حاکم شرع،و همچنین بعد از بلوغ به حدّ بلوغ،لکن به شرط عدم ظهور اتّصاف به وصف رشد.
و این مجمع علیه ما بین فقهاست،و مدلول علیه به کتاب و سنّت است.
1- (1)) جامع الأصول،ج 9،ص 360،و الموجود فی بعض کتبهم 1-صحیح البخاری،ج 3، ص 63؛تفسیر ابن کثیر،ج 1،ص 313؛و الدر المنثور،ج 1،ص 326.