میراث حوزه اصفهان جلد 5 صفحه 112

اینها همه،چیزی می خوریم و می آشامیم و در بازارها راه می رویم و این کارها (1)می کنیم به أمر پروردگار،و ما بندگان خاص پروردگاریم که سبقت بر وی نمی گیریم به سخن و به أمر او کار (2)می کنیم و ما را (3)گردانید همه معصوم و مطهّر و زیادتی داد بر بسیاری از بندگان مؤمن خود.پس ما می گوئیم که:حمد و سپاس و ستایش آن پروردگاری را که هدایت کرد ما را به این مرتبه و ما نبودیم که هدایت یابیم اگر خدای-تبارک و تعالی-ما را هدایت نمی کرد،و تمام است (4)کلمه عذاب بر کافران یعنی آنهائی (5)که إنکار می کنند آنچه خدای-تبارک و تعالی-ما را داده است از فضل و إحسان.ای سلمان و (6)ای جندب! (7)این معرفت منست (8)به نورانیّت.پس به این دست زنید تا راه یابید.پس بدرستی که هیچ یک از شیعیان ما به حدّ بینایی (9)نمی رسند تا مرا به نورانیّت نشناسند.پس چون مرا به نورانیّت (10)شناختند بینااند و به تمام و کمال خود رسیده اند و به دریای (11)علم فرو رفته اند و به مرتبه فضل خود رسیده اند و مطّلع شده اند (12)بر سرّی از أسرار إلهی و پنهان خزینه های او.

[روایت نوزدهم:نقل کرده ثقه الاسلام کلینی در کافی از عبد العزیز بن مسلم]

و روی ثقه الإسلام فی الکافی،عن عبد العزیز بن مسلم قال:کنّا مع الرّضا-صلوات اللّه (13)علیه-بمرو (14)فاجتمعنا فی الجامع یوم (15)الجمعه فی بدء مقدمنا فاداروا (16)أمر

1- (1)) -کارها/ M کارها[کذا].
2- (2)) -کار/در M مکرّر نوشته شده است.
3- (3)) -را/ M ر.
4- (4)) -تمام است/ M تمامت.
5- (5)) -آنهائی/ M انهایی.
6- (6)) -و/در M زبر دارد.
7- (7)) -جندب/واپسین حرف در M زبر دارد.
8- (8)) -منست/ M من است.
9- (9)) -بینایی/ M بینائی.
10- (10)) -نشناسند...نورانیّت/ M ندارد.
11- (11)) -و به دریای/ M ریای.
12- (12)) -شده اند/ R شداند. M ندارد.
13- (13)) -مع...اللّه/ M ندارد.
14- (14)) -بمرو/ M بمرو. R ؟.
15- (15)) -یوم/ M یوم.
16- (16)) -فاداروا/ M فارادوا.