میراث حوزه اصفهان جلد 5 صفحه 188

و جلّ-پیغمبر ما را محمّد(ص) (1)مبعوث گردانید فرمود که:یا محمّد!نبودی تو در جانب طور آن وقتی که ما ندا کردیم و (2)خواندیم أمّت تو را و (3)گرامی داشتیم ایشان را (4)به این کرامت.پس خدای-تبارک و تعالی-به (5)رسول خود می فرماید که:بگو:الحمد للّه ربّ العالمین بر (6)آنچه مرا مخصوص گردانید به این (7)فضیلت و آنگاه به (8)أمّت خود فرمود که (9):بگویید: (10)الحمد للّه ربّ العالمین که خدای-تبارک و تعالی-ما را مخصوص گردانید به این فضیلتها.الحمد للّه ربّ العالمین.

[روایت چهل و پنجم:از ابن معتَمِر]

و عن ابن المعتمر (11)قال:رأیت أبا ذرّ الغفاریّ (12)-رضی اللّه عنه-اخذا بباب الکعبه و هو یقول:ألا!من عرفنی (13)فقد عرفنی (14)و من لم یعرفنی فأنا أبوذرّ جندب (15)بن (16)السّکن.

سمعت رسول اللّه-صلّی اللّه علیه و اله-یقول:إنّی خلّفت فیکم الثّقلین:کتاب (17)اللّه و عترتی (18)أهل (19)بیتی و إنّهما لن یفترقا (20)حتّی یردا علیّ الحوض.ألا!و إنّ (21)

1- (1)) -ص/در M نیامده است.
2- (2)) -و/در M زبر دارد.
3- (3)) -و/در M زبر دارد.
4- (4)) -ایشان را/ M ندارد.
5- (5)) -به/ M بر.
6- (6)) -بر/ M به.
7- (7)) -این/ M این.
8- (8)) -به/در M باء زبر دارد.
9- (9)) -که/ M ندارد.
10- (10)) -بگویید/ M بکوئید.ضبط نص موافق R است.
11- (11)) -المعتمر/چنین است در R (البتّه بدون زیر میم و زیر راء که در آنجا از بن این دو حرف واپسین حرکتگذاری نشده اند). M المعمّر.لزوما نگر:کمال الدّین صدوق،ط.غفّاری، ص 239،هامش.
12- (12)) -الغفاریّ/ M الغفاریّ.
13- (13)) -عرفنی/در M راء زیر دارد.
14- (14)) -عرفنی/در M راء زیر دارد.
15- (15)) -جندب/ R جندب. M موافق متن ماست.
16- (16)) -بن/ R بن. M ابن.
17- (17)) -کتاب/ M کتاب.
18- (18)) -عترتی/ M +و.
19- (19)) -أهل/ M اهل.
20- (20)) -یفترقا/ M یفترقا.
21- (21)) -إنّ/ M انّ.