میراث حوزه اصفهان جلد 5 صفحه 243

نیست،ازین (1)جهت (2)مذکور می گردد و تکریر نیز از جهت تأکید نیکوست و (3)مقوّی اعتقادست (4)و (5)سبب متواتر شدن آن مضمون است.

[روایت شصت و ششم:از عبد اللّه بن عمر بن خطّاب]

و عن عبد اللّه بن عمر بن الخطّاب (6)أنّه قال (7)سئل رسول اللّه-صلّی اللّه علیه و اله (8)-أنّه لیله (9)أسری بک بأیّ لغه خاطبک ربّک؟فقال:خاطبنی بلغه علیّ بن أبی طالب فألهمنی أن (10)قلت:یا ربّ!خاطبتنی أم علیّ؟فقال:یا محمّد!أنا شیء لیس کالأشیاء و لا أقاس و لا أوصف بالأشباه خلقتک من نوری و خلقت علیّا من نورک فاطّلعت (11)علی سرآئر قلبک فلم أجد إلی قلبک أحبّ من علیّ بن (12)أبی طالب فخاطبتک بلسانه لیطمئنّ قلبک. (13)

و دیگر روایتست از عبد اللّه بن عمر بن خطّاب که او گفت که:پرسیدند از رسول خدا -صلّی اللّه علیه و آله (14)-که آن شبی که تو را به آسمان بردند خدای-تبارک و تعالی-به چه زبان با تو خطاب کرد؟پس حضرت فرمود که:خطاب کرد با من به زبان علیّ بن أبی طالب.پس إلهام کرد مرا که پرسیدم که:خداوندا!تو مرا خطاب کردی یا علی؟!پس خطاب رسید که:یا محمّد!من چیزی ام نه (15)مانند چیزها و مرا قیاس (16)نمی توان کرد به خلایق و وصف نمی توان کرد به مانندها.آفریدم تو را از نور خود و آفریدم علی را از

1- (1)) -ازین/ M از این.
2- (2)) -جهت/ M ندارد.
3- (3)) -و/در M زبر دارد.
4- (4)) -ست/ M است.
5- (5)) -و/در M زبر دارد.
6- (6)) -بن الخطّاب/ R ندارد.از M ضبط شد.
7- (7)) -قال/ R ندارد.از M ضبط شد.
8- (8)) -صلّی اللّه علیه و اله/ M ص.
9- (9)) -لیله/ M لیله.
10- (10)) -أن/ M ان.
11- (11)) -فاطّلعت/ M و اطّلعت.
12- (12)) -بن/ M ابن.
13- (13)) -نگر:الطّرائف ابن طاوس،ط.رجائی،ص 155؛و:المحتضر حلّی،ص 171 و 172؛ و:الصّراط المستقیم بیاضی،207/1؛و:الجواهر السّنیّه ی شیخ حر،ص 295؛و...
14- (14)) -صلّی اللّه علیه و آله/ M ص.
15- (15)) -نه/ M +من[!].
16- (16)) -قیاس/در M سین زیر دارد.