میراث حوزه اصفهان جلد 5 صفحه 337

ه.برخی از مبانی علمی مؤلّف

-مؤلّف از منکرین انتساب کتاب فقه الرضا،به حضرت امام رضا علیه السّلام می باشد و در این کتاب و کتاب فصول به این مطلب تصریح نموده است. (1)

-مبنای مؤلّف،بر اخذ روایات است نه طرد آن؛از همین روی در سند روایات هرجا توثیق یا مدحی رسیده باشد،آن را اخذ نموده و به آن استناد می کند.

-یکی از راویانی که درباره وی اختلاف نظر وجود دارد،سهل بن زیاد آدمی قمی است.مؤلّف در این اثر،هماهنگ با بزرگانی چون شیخ طوسی در رجال (2)،شیخ مهذّب الدین صاحب فائق المقال (3)،شیخ حرّ عاملی (4)،وحید بهبهانی (5)،سیّد بحر العلوم (6)و سیّد محمّد باقر شفتی اصفهانی،صاحب مطالع الأنوار (7)قائل به حسن و اعتبار سهل بن

1- (1)) -درباره کتاب«فقه الرضا»و مؤلف آن نگر:مقدمه کتاب«فقه الرضا»،ص 10-55؛ مستدرک الوسائل،ج 19،ص 230-322؛مصباح الفقاهه،ج 1،ص 25-30.
2- (2)) -رجال الطوسی(تحقیق جواد قیّومی)،ص 387،رقم 5699؛بیان شیخ طوسی در این مورد چنین است:«سهل بن زیاد الآدمی،یکنّی أبا سعید،ثقه،رازی».
3- (3)) -فائق المقال،ص 117،رقم 483.
4- (4)) -وسائل الشیعه،ج 30،ص 389؛قسمتی از عبارت شیخ حر عاملی،چنین است:«سهل بن زیاد...و رجّح بعض مشایخنا المعاصرین توثیقه؛و لعلّه أقرب»؛و نیز نگر الرجال(شیخ حر عاملی)ص 136،رقم 695.
5- (5)) -حاشیه مجمع الفائده و البرهان،ص 740؛عبارت مرحوم وحید بهبهانی چنین است:«... و سهل أیضا ثقه علی الأقوی...»و نیز نگر«الموسوعه الرجالیه المیسره»،ص 227-228، رقم 2768؛عبارت کتاب چنین است:«...ذهب بعض کالوحید-رحمه اللّه-إلی وثاقته لکثره روایاته و روایه الأجلاء عنه،و کونه شیخ الإجازه و...»..
6- (6)) -الفوائد الرجالیّه«سیّد بحر العلوم»،ج 3،ص 21-23؛قسمتی از عبارت سیّد بحر العلوم، چنین است:«...و الأصح توثیقه،وفاقا لجماعه من المحققین...».
7- (7)) -الرسائل الرجالیّه(سیّد شفتی)ص 458-460.