میراث حوزه اصفهان جلد 5 صفحه 35

[متن رساله]

اشاره

بسم اللّه الرّحمن الرّحیم

[مقدمه مؤلف]

سبحان من تقدّس بجلال عظمته عن أن تحیط به أوهام العارفین و تعالی بعظمه (1)کبریآئه عن أن تناله (2)أفکار الواصلین و تنزّه بکبریاء لاهوتیّته (3)عن أن تدرکه (4)قلوب المخلصین (5)و الصّلوه علی حبیب إله العالمین و فصّ خاتم الأنبیاء و المرسلین،محمّد المبعوث إلی الإنس و الجنّ أجمعین،و عترته شموس سمآء الدّین و نجوم فلک الیقین، علیّ بن أبی طالب و ذرّیّته المطهّرین،صلوه دائمه بدوام السّموات و الأرضین. (6)

أمّا بعد (7)،

مخفی نماند که چون خطبه مبارکه موسومه به«خطبه البیان» (8)از جمله خطب (9)مولای (10)مؤمنان و پیشوای متّقیان و وارث علوم جمیع پیغمبران و قسمت کننده خلد و نیران و در وجوب متابعت شریک قرآن،برگزیده پروردگار عالمیان و نفس و جان پیغمبر آخر الزّمان،لا أحصی ثناء علیک أنت کما أثنیت علی نفسک، (11)

1- (1)) -بعظمه/ M بعظمته.
2- (2)) -تناله/ R تناله.
3- (3)) -لاهوتیّته/ M لاهوتیّه[کذا!].
4- (4)) -تدرکه/ R تدرکه.
5- (5)) -المخلصین/ R المخلصّین.
6- (6)) -الأرضین/ M الأرضین.
7- (7)) -أمّا بعد/ M ندارد.
8- (8)) -خطبه البیان/ M خطبه البیان.
9- (9)) -خطب/ M خطبه.
10- (10)) -مولای/زبر میم از M است.
11- (11)) -لا أحصی ثناء.../حدیث نبوی است.نگر:فرهنگ مأثورات متون عرفانی،باقر