میراث حوزه اصفهان جلد 6 صفحه 166

و وجه التخلّص إذا أراد التوبه،أن یعلم صاحب الحقّ کالزوج و المولی بأنّ له علیه حقّ عرضیّ،و یکون ذکر لذلک علی سبیل الإجمال التّام و تعظیمه،لکن لا یبالغ فی تعظیمه إلی حدّ یظهر لصاحب الحقّ ما هو،فتثور الفتنه و تشیع الفاحشه و یعظم الخطب،بل یقتصر علی ما لا یؤدی إلی ذلک،فإذا أبرء ذمته من ذلک الحقّ العرضیّ،حصل فراغ الذمه إن شاء اللّه تعالی.

و أمّا ما سألت-أیدک اللّه تعالی-من أنّ هذا الحقّ هل یورّث أم لا؟فعندی فیه توقف.و اللّه أعلم بحقائق الأمور.تمّت». (1)

شایان ذکر است که چکیده این سوال و جواب به عنوان مسئله 28 از سوال و جواب های غیر مشهور،درج شده که در متن آن-که پس از این درج گردیده-قابل ملاحظه است.

از این رساله تاکنون دو نسخه شناسایی شده،با این خصوصیات:

(1).مجموعه شماره 2761 مجلس:که در صفحه 375 و 376 مجموعه مذکور قرار دارد و در فهرست آن کتابخانه در معرفی این مجموعه،این رساله معرفی نشده است. (2)

(2).مجموعه شماره 1130 دانشگاه تهران:که در برگ(30 پ)آن مجموعه، قرار دارد. (3)

رساله حاضر(سوال و جواب غیر مشهور)

رساله ای که در اینجا عرضه می گردد سوال و جواب های غیر مشهور شیخ صالح جزایری از شیخ بهایی است.این سؤال ها به صورت استفتا بوده،یعنی شیخ صالح جزائری سوالاتی را تنظیم و خدمت شیخ بهایی ارسال نموده،و شیخ به آنها به صورت

1- (1)) -در اینجا متن این سوال و جواب از روی نسخه مجلس تحریر شده و با چند سطری از آن که در فهرست دانشگاه تهران نقل شده،مقابله گردیده است.
2- (2)) -ر.ک:فهرست نسخه های خطی مجلس شورای اسلامی،ج 9،ص 150-164.
3- (3)) -فهرست دانشگاه تهران،ج 5،ص 1797.