میراث حوزه اصفهان جلد 9 صفحه 267

35 من لا یحضره الفقیه ، الشیخ الصدوق ، تحقیق: علی أکبر الغفاری ، الطبعه الثانیه ، نشر : المؤسسه النشر الإسلامی ، 1404 ق .

36 النهایه فی غریب الحدیث، ابن الأثیر، تحقیق: محمود محمد الطناحی، الطبعه الرابعه، نشر: مؤسسه إسماعیلیان، قم، 1364 ش.

37 وسائل الشیعه ، الحر العاملی ، تحقیق : مؤسسه آل البیت علیهم السلام ، الطبعه الثانیه ، نشر : مؤسسه آل البیت ، قم ، 1414 ق ص :288

شرح مناجات خمسه عشر

اشاره

مؤلف: فقیه ذوفنون آیت اللّه ملاّ حبیب اللّه شریف کاشانی قدس سره

تصحیح و تحقیق: قاسم ترکی

مقدمه

بار خدایا تو را سپاس می گوئیم از زمانی که ما را خلق فرمودی مُهر عبودیت و بندگی و فقر نسبت به ذات اقدست را با دو دست رحمانیت و رحیمیّتت بر هستی ما نقش فرمودی، «خمّرت طینه آدم بِیَدَی»(1) و هدف از آفرینشمان را رسیدن به این معرفت و عبودیت رقم زدی «وَ مَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الاْءِنسَ إِلاَّ لِیَعْبُدُونِ(2)». امّا بندگانت بدون مدد و عنایت کریمانه ات چگونه می توانند طی این مسیر کنند که راهی است بعید و طولانی و دریایی است ژرف و صراطی است حسّاس و دقیق؟ در روایت است: «یابن آدم، أکثر من الزاد إلی طریق بعید، و خَفّف الحمل فالصراط دقیقٌ، و أخلص العمل فإنّ الناقد بصیر».(3)

و اگر راه وصال انسان را طولانی خواندی چون می دانستی که او کفور و ناسپاس

1- 1 عوالی اللئالی، ج 4، ص 98، حدیث 138.
2- 2 سوره مبارکه ذاریات، آیه 56.
3- 3 جواهر السنیه، ص 162.