- هوالشکور 1
- مقدّمه تحقیق 9
- رساله فی الحبوه 9
- اشاره 9
- زندگینامه مؤلّف 12
- شرح حالِ والدِ ماجد مؤلّف 12
- نام و شهرت 12
- نسب شریف 14
- تولّد تحصیل 14
- در گفتار بزرگان 16
- تألیفات 17
- مسافرت به عتبات و وفات در بین راه 19
- اشاره 21
- بیان و تنبیه 41
- فهرست مصادر التحقیق 45
- نگاهی کوتاه به زندگی آقا ملا علی آرانی کاشانی 50
- مقدمه تحقیق 50
- اشاره 50
- استادان 51
- تألیفات آرانی 52
- معرفی منبع الخیرات و شیوه تحقیق آن 55
- اشاره 60
- مطلب اول: [نماز اشرف عبادات] 60
- مطلب دوم: [شرط حضور قلب در عبادات] 63
- [معانی قلب] 63
- مطلب سوم: [آیات و اخبار حضور قلب] 71
- [جمع بندی نتیجه روایات] 79
- [حکایاتی از حضور قلب اولیای الهی در نماز] 80
- مطلب چهارم: [ذکر دوائی نافع در ازاله غفلت و توجه قلب] 84
- [اسباب خواطر قلبی] 84
- [اسباب ظاهری] 85
- [بازگشت همه خواطر به حب دنیا] 89
- اشاره 95
- مطلب اول: [طهارت از حدث] 95
- باب اول: [مقدمات نماز] 95
- اشاره 95
- [ابواب مباحث نماز] 95
- اشاره 95
- مبحث دوم: در اسرار مخفیّه غسل است 100
- مبحث سوم: [در اسرار پنهان تیمم] 102
- مطلب دوم: در طهارت از خبث و تخلّی است 103
- اشاره 103
- [در اسرار تخلّی] 104
- مطلب سوم: در ستر عورت است 105
- مطلب پنجم: در اسرار خفیه وقت نماز است 108
- مطلب چهارم: در اسرار مخفیه مکان مصلی است 108
- مطلب ششم: در مخفیّات رموز استقبال قبله است 112
- مطلب هفتم: در اسرار مخفیّه مقدمات مستحبّه نماز است 114
- [امر] اوّل: [اختیار مکان مناسب برای مناجات] 114
- [امر] دوم: از مقدمات مستحبه، اذان و اقامه است 116
- [امر] سوم: [در اسرار افتتاح نماز به تکبیرات هفتگانه] 118
- فصل اول: در مقارنات رکنیه است 121
- مقصد اول: در بیان اسرار قلبیّه قیام است 121
- باب دوم در مقارنات نماز است 121
- اشاره 121
- مقصد دوم: در وظائف قلبیه نیت است 125
- مقدمه تحقیق 134
- اشاره 134
- نگاهی به زندگی مؤلّف 134
- زهد و تقوای ملا محمدباقر خاتون آبادی 135
- موقعیت سیاسی اجتماعی 135
- شاگردان 135
- روش تحقیق 136
- وفات 136
- [مقدمه مؤلّف] 142
- مطلب اول 146
- مطلب دُوم: در بیان عقد متعه و بعضی از احکام آن 164
- [تفاوت عقد نکاح و عقد متعه] 164
- اشاره 164
- فصل اوّل: در آداب زفاف کردن 179
- اشاره 179
- اشاره 191
- مطلب سوم: در بیان مجملی از احکام افطار روزه ماه مبارک رمضان 191
- [احتمالات روزه] 192
- منابع تحقیق 198
- اشاره 203
- مقدّمه محقق 203
- معرفی نسخه و روش تصحیح و تحقیق 204
- سرّ لزوم عصمه الأنبیاء و أوصیائهم... 207
- جواب از منافات حدیث «الولد سرّ أبیه» با تولّد شقی از سعید، و تولد 211
- تتّمه فیها تکمله و تبصره 215
- جواب از این که الظاهر عنوان الباطن و گاهی خلاف این است 216
- الف: آشنایی اجمالی با «تداخل اسباب» 224
- مقدمه 224
- اشاره 224
- اول: ولادت و زادگاه 226
- اشاره 226
- دوم: اساتید 226
- ب: آشنایی با مؤلّف رساله حلو التناول 226
- سوم: مشایخ اجازه 227
- چهارم: فرزندان 227
- پنجم: آثار و تألیفات 228
- ششم: وفات و مدفن 229
- ج: آشنایی با رساله حلوالتناول 229
- اشاره 231
- حلو التناول 231
- د: شیوه تحقیق 231
- ه: تذکر چند نکته 231
- [الأقوال حول مسئله التداخل] 237
- [المقدمه] 237
- [المشهور عدم التداخل مطلقاً] 238
- [القائلین بالتداخل مطلقا] 239
- [قول ابن ادریس فی المسأله] 239
- [کلام المحقق السبزواری] 240
- [بیان العلامه المجلسی] 240
- [کلام صاحب المدارک] 240
- [نقل الأقوال حول المسأله] 240
- [قول المصنّف قدس سره قبل تألیف الرساله] 241
- [التقاریر السته] 242
- [قول المصنف حین تألیف الرساله] 242
- [قول المصنف حین تألیف الرساله] 242
- اشاره 242
- [التقاریر السته] 242
- [توهم القائلون بالتداخل] 245
- [دفع التوهم] 245
- اشاره 245
- التقریر الثالث 245
- التقریر الرابع 248
- [بعض الأخبار الداله علی عدم التداخل] 248
- اشاره 248
- التقریر الخامس 248
- [نقل کلام المحقق الشیروانی و نقده مجملاً] 250
- التقریر السادس 250
- [نقل کلام المحقق الشیروانی و نقده مفصلا] 253
- [کلام العلامه فی مختلف الشیعه] 259
- [عود إلی کلام المحقق الشیروانی و نقده] 260
- [نقل کلام العلامه] 260
- [بیان سائر وجوه النظر فی کلام العلاّمه] 262
- [عود إلی کلام العلاّمه فی المختلف و نقده] 262
- [تتمیم فی نقل کلام صاحب السرائر] 272
- [تقریر المعارضه فی المقام] 276
- [حصیله التحقیق] 279
- [کلام المحقق الخوانساری فی المشارق] 280
- مقدمه محقق 286
- اشاره 286
- نگاهی کوتاه به زندگی مؤلّف 286
- مولی محمدجعفر کرباسی از نگاه بزرگان 288
- شاگردان 289
- آثار و تألیفات 290
- وفات 292
- فرزندان 292
- [منی چیست؟] 296
- [مذی چیست؟] 297
- [وذی چیست؟] 301
- [ودی چیست؟] 302
- اشاره 306
- مقدمه محقق 306
- اشاره 306
- نگاهی به زندگی ملاّ حبیب اللّه کاشانی 307
- «لبّ النظر» 310
- [الباب] الأوّل: فی الألفاظ 311
- [الباب] الأوّل: فی الألفاظ 312
- فصل 313
- الباب العاشر : فی الشعر 315
- الباب التاسع: فی السفسطه و المغالطه 315
- الباب السابع : فی الجدل 315
- اشاره 318
- مقدمه محقق 318
- زندگی ملاّ محمد محسن عاصی اصفهانی رشتی 319
- تألیفات 320
- نسخه شناسی 321
- مقدمه 416
- اشاره 416
- نگاهی به حوزه علمیه نجف آباد 417
النصوص، بل توافق ظاهر عباراتها، فإنّ ظاهر إطلاق اللفظ ، تعمّ المرّه و المرّات مثلاً قالوا: الکلام فی الصلاه سهوا یوجب السجود، فإن معناه لیس إلاّ اقتضاء ما یصدق علیه السجود، فیحصل الامتثال به کائنا ما کان الکلام، صدر دفعه أو دفعات نظرا إلی ترک الاستفصال و إلاّ [A/19] لقیّدوه بحال صدوره دفعه و بیّنوا لنا الفرق بین الصورتین، فإنّ المقام مقام البیان و الحال أ نّهم لم یبیّنوا أصلاً، فعلم أن ظاهر تلک العبارات هو العموم.
ثمّ نقول: من البیّن أنّ تلک الظواهر اللفظیّه المتبادره من الألفاظ المتفاهمه منها عرفا هی المعوّل علیها و علیها مدار الإفاده و الاستفاده فی الاستدلالات الفقهیّه و فی غایه المتانه و الحجیّه بحیث لایعارضها أکثر الأدلّه المذکوره علی عدم التداخل مطلقا من مقتضی العرف و العاده و الاستقراء و الأدلّه العقلیّه من أصاله عدم التداخل و الاستصحاب بجمیع وجوهه السابقه.
و بالجمله: فهذه الأدلّه و الظواهر فی جنب ذلک الظهور الذی هو مثل النور علی شاهق الطور، لیس بشی ء أصلاً، کما هو الحق و المشهور و المقرّر فی محلّه لدی الجمهور، فمذهب ابن ادریس رحمه الله من التفصیل المذکور هو المؤیّد المنصور.
قلنا: غایه ما فی الباب ممّا ذکرت بهذا الإطناب أن لایصلح للمعارضه مثل أصل العدم و الاستصحاب.
و أمّا فهم العرف الذی استدللنا به فی هذا المقام، فهو ظاهر الحجیّه یصلح معارضا لما ادعیته من ظواهر تلک النصوص، فإنّه أیضا من الظواهر اللفظیّه لأنّا لم نحتج به من حیث نفسه، أی من حیث کونه حکما عرفیّا مع الإغماض عن کونه مستفادا من اللفظ متبادرا منه، بل من جهه استفادته من اللفظ و تبادره منه و کونه حجّه فی المخاطبات و المحاورات، و من البیّن، بل أظهر من الشمس، حجیّه مثل هذا الظاهر و صلاحیته معارضا لما أدعیت من ظواهر النصوص، کیف لا و مدار التفهم و التفهیم بین الناس و مدار الاستدلات الفقهیّه علی مثل هذا المتبادر الظاهر و المتفاهم العرفی الباهر و هکذا کان عاده الفقهاء کابرا عن کابر، هذا.