- سرآغاز 1
- مقدمه 1
- پیش گفتار 4
- اصحابی که حدیث ولایت از آن ها روایت شده 6
- اشاره 6
- راویان حدیث ولایت 7
- حدیث ولایت به روایت ابن عبّاس 10
- چکیده بررسی 12
- بررسی اسناد حدیث ولایت به نقل از عمران بن حصین 14
- حدیث ولایت به روایت بریده بن حصیب 18
- حدیث ولایت بیان گر عصمت 26
- حدیث ولایت بیان گر ولایت امیر مؤمنان علی علیه السلام 30
- اشاره 30
- ب) بعدیّت زمانی 31
- الف) انحصار ولایت 31
- ج) متون دیگری از حدیث ولایت 32
- د) مناقب و فضایل دیگر 33
- و) حدیث ولایت در آغاز دعوت 35
- ه) تصریح ابن عبّاس 35
- وجود نفاق و حرکت منافقانه در دوران رسول خدا صلی اللّه علیه و آله 36
- نگاهی به دشمنی خالد با امیر مؤمنان علی 37
- بغض علی علیه السلام موجب خروج از اسلام 43
- نقد مخالفان درباره استدلال به حدیث ولایت 44
- اشاره 44
- الف) تحریف حدیث ولایت در 45
- ب) بیهقی و تحریف حدیث ولایت 46
- ج) بغوی و تحریف حدیث ولایت 47
- ه) ابن تیمیه و حدیث ولایت 48
- د) خطیب تبریزی و تحریف حدیث ولایت 48
- «ت» 51
- «الف» 51
- «ع» 52
- «ک» 53
- «م» 53
البته حدیث ولایت به نقل از عمران، از دیگر نقل ها مفصّل تر است. متن روایت عمران بن حصین به نقل از متّقی هندی در کنز العمّال (1) در زیر می آید:
ابن ابی شِیبه و ابو جعفر طبری از عمران بن حصین نقل می کنند که رسول خدا صلی اللّه علیه و آله سَریّه ای (2) را به ناحیه ای فرستاد و علی علیه السلام را فرمانده آنان قرار داد. آن سپاه در حالی که غنایمی به دست آورده بودند، پیروز شدند. امیر مؤمنان علی علیه السلام در مورد غنایم جنگی تصمیمی گرفت که خوش آیند عدّه ای از آنان نبود.
در برخی از نقل ها آمده است که امیر مؤمنان علیه السلام از میان غنایم، کنیزی را برای خود برگزید.
چهار نفر از لشکریان تصمیم گرفتند که هرگاه به مدینه رسیدند و با رسول خدا صلی اللّه علیه و آله دیدار کردند، قضیّه را به سمع مبارک آن حضرت برسانند.
سپاهیان اعزامی بنا بر رسم، هنگام بازگشت به مدینه، ابتدا به محضر رسول خدا صلی اللّه علیه و آله شرف یاب می شدند و به آن حضرت سلام می کردند، به رخساره مبارک ایشان نظر می نمودند سپس به
1- 1) کنز العمّال: 13 / 142، حدیث 36444.
2- 2) سَریّه، قطعه ای از لشکر است که تعداد آنان از پنج نفر تا سیصد یا چهارصد نفر باشد.