میراث حوزه اصفهان جلد 12 صفحه 23

ص :45

رسول اللّه! چگونه آن را بخوریم و حال آنکه متعفّن و بد بو شده است، فرمود که: آنچه رسید به شما از غیبت برادر خود بدبوتر بود از این مردار».(1)

و از حضرت صادق علیه السلام منقول است که [6] فرمود: «حق تعالی دشمن دارد خانه[ای] را که پر از گوشت باشد و دشمن دارد گوشت فربه را، عرض نمودند که: ای فرزند رسول خدا! ما دوست می داریم گوشت را و حال آنکه خانه های(2) ما از گوشت خالی نیست، فرمود که: مراد نه آن است که فهمیدید! بلکه مراد خانه ای است که گوشت های مردم را خورند به غیبت، و گوشت فربه آن کسی است که از روی تکبّر راه رود».(3)

و به سند صحیح از حضرت رسول صلی الله علیه و آله منقول است: «هیچ ورعی بهتر نیست از اجتناب از محارم الهی و از بازداشتن خود از اذیّت مسلمانان و غیبت مسلمانان».(4) و از حضرت رسول صلی الله علیه و آله منقول است که: «نشستن در مسجد و انتظار نماز بردن عبادت است مادام که حدث نکنی. گفتند: یا رسول اللّه! حدث کدام است؟ فرمود: آن است که غیبت برادر مؤمن خود کنی».(5)

و در حدیث دیگر فرمود که: «همه چیز مسلمانان بر مسلمان حرام است، خون او و مال او و عِرْض او».(6) و از حضرت رسول صلی الله علیه و آله منقول است که فرمود: «حسد مبرید و بر یکدیگر خشم مورزید و غیبت نکند بعضی از شما بعض دیگر را و باشید ای بندگان خدا برادران یکدیگر».(7)

====

1 همان.

2 در نسخه: خانهای.

3 عیون اخبار الرضا علیه السلام ، ج 1، ص 280 281، باب فیما جاء عن الامام علی بن موسی علیهماالسلام من الاخبار المتفرقه، حدیث 87؛ وسائل الشیعه، ج 12، ص 283، باب تحریم اغتیاب المؤمن و لو کان صادقا، حدیث 17.

4 الکافی، ج 8، ص 244؛ کتاب الروضه، حدیث 338؛ علل الشرائع، ج 2، ص 559، باب العله التی من أجلها أمر الانسان أن ینظر إلی من هو دونه، حدیث 1.

5 امالی شیخ صدوق، ص 506، المجلس الخامس والستون، حدیث 11؛ روضه الواعظین، ص 470، مجلس فی ذکر حفظ اللسان والصدق و الاشتغال عن عیوب الناس.

6 امالی سید مرتضی، ج 3، ص 82، المجلس الثامن والاربعون؛ منیه المرید، ص 327، الکلام فیه بما لایحل من کذب و غیبه.

7 تنبیه الخواطر و نزهه النواظر (مجموعه ورام)، ج 1، ص 123، باب الغیبه؛ کشف الریبه عن أحکام الغیبه، ص 6، فی اثبات حرمه الغیبه.