میراث حوزه اصفهان جلد 12 صفحه 41

ص :63

و از حضرت امام محمدباقر صلوات اللّه علیه منقول است که: «هرکه خشم خود را فرو خورد و قادر بر انتقام بوده باشد، حق تعالی دل او را پر از امن و ایمان می کند در روز قیامت».(1) و به روایت دیگر: «دل او را پر از رضا و خشنودی خود می فرماید».(2) و از حضرت سیّد السّاجدین صلوات اللّه علیه منقول است که: «از محبوبترین راهها به حق تعالی نوشیدن دو جرعه است، یکی جرعه غیظ که او را رد نماید به حلم و بردباری و دیگری جرعه مصیبت که رد کند آن را به صبر و تحمّل».(3) و از حضرت صادق صلوات اللّه علیه منقول است که: «هیچ جرعه[ای] که بنوشد آن بنده محبوبتر نیست نزد حق تعالی از جرعه غیظی که بنوشد آن را در هنگامی که در دلِ او تردّد کند یا به آنکه صبر کند یا آنکه حلم نماید».(4)

این است مجملی از احادیث وارده در این باب و به غیر اینها نیز روایات بسیار در باب مذمّت غضب و مدح کظم غیظ و حسن صبر وارد شده که تفصیل آنها موکول به کتب احادیث علمای اخبار رضوان اللّه علیهم است و به جهت تذکّر [23] و تیقّظ همین قدر کافی است و بر عاقل خبیر پوشیده نیست که هرگاه کسی متذکّر این روایات گردد و مثوبات جمیله که برای کظم غیظ صبر در آنها وارد شده با عقوبات غضب در نظر بدارد، به صبر و تحمّل رغبت می نماید و زبان خود را از غیبت حفظ می نماید. واللّه تعالی هو الموفّق.

دوم: همراهی با غیبت کنندگان

اشاره

متابعت نمودن جمعی که مشغول غیبت گردیده اند از رفقا یا آشنایان یا اهل دنیا وموافقت نمودن با ایشان و تصدیق قول ایشان نمودن و گفتن مؤیّدات بر طبق سخن

====

1 الکافی، ج 2، ص 110، باب کظم الغیظ، حدیث 7؛ وسائل الشیعه، ج 12، ص 177 178، باب استحباب کظم الغیظ، حدیث 9.

2 الکافی، ج 2، ص 110، باب کظم الغیظ، حدیث 6؛ وسائل الشیعه، ج 12، ص 177، باب استحباب کظم الغیظ، حدیث 8.

3 الکافی، ج 2، ص 110، باب کظم الغیظ، حدیث 9؛ وسائل الشیعه، ج 12، ص 176، باب استحباب کظم الغیظ، حدیث 4.

4 الکافی، ج 2، ص 111، باب کظم الغیظ، حدیث 13؛ وسائل الشیعه، ج 12، ص 177، باب استحباب کظم الغیظ، حدیث 6.