اندیشه اسلامی جلد 2 صفحه 74

2- -دعای ابوحمزه ثُمالی.

3- - رهنمای انسانیت، مرتضی تنکابنی، شماره111.
4- - کلینی، کافی، ج2، ص165.
5- - فیض الاسلام، نهج البلاغه، آغاز نامه53، ص993.
6- - جامع الأَخبار، ص181 (92)؛ ر.ک: بزرگسالان و جوان، محمدتقی فلسفی، ج1، ص56.
7- - پیام پیامبر(صلی الله علیه و آله)، بهاءالدین خرمشاهی و مسعود انصاری، ص378؛ مستدرک الوسائل، ج15، ص180.
8- - شیخ عباس قمی، کلیات مفاتیح الجنان، ص235، ثامن الائمه.

عمر طبیعی نیست، بلکه غم و غصه و ناراحتی و فشار و به اصطلاح «استرس» و عدم رعایت بهداشت و آلودگی هوا و مخصوصا گناه است. دکتر ژوزف مونتا گفته است: آنچه می خوریدباعث زخم معده و اثنی عشر نمی شود، بلکه آنچه شما را می خورد، مثل نگرانی و غم و غصه، موجب پیدایش زخم معده می شود.(1)

علی(علیه السلام) فرمود:«اَلْهَمُّ نِصفُ الهَرَمِ»(2)؛ اندوه نصف پیری است. امام صادق(علیه السلام) فرمود:«أربَعَهٌ تُهرِمُ قَبلَ أوانِ الهَرَمِ: أکلُ القَدیدِ و القُعودُ علَی النَّداوَهِ و الصُّعودُ فی الدَّرَجِ و مُجامَعَهُ العَجوزِ»(3)؛

چهار چیز باعث پیری قبل از موعد می شود: 1. تغذیه کردن از گوشتی که بر اثر اشعه آفتاب خشکیده باشد.

2. مسکن گزیدن در جای مرطوب _ لذا تا بدن کاملاً خشک نشده، نباید لباس پوشید و از بر تن کردن لباس نمناک لازم است خودداری شود_ .

3. کار روزانه ی توأم با زیاد از پله بالا رفتن.

4. آمیزش با زنان سالخورده.

میل های هوس آلود به هر اکل و شربی، استعمال بی رویه دارو، اسراف در خوردن و آشامیدن _ قرآن فرموده است:”کُلُواْ وَ اشْرَبُواْ وَ لا تُسْرِفُواْ”(4) _ عدم رعایت بهداشت جسمانی و روانی، تغذیه ناسالم مادی و روحی، و امراض جسم و جان از جمله عوامل پیری زودرس اند.

لذا می طلبد که دولت مردان، مردانه در امر سلامت تغذیه در هر کجای از کشور، نظارت دقیق و کارشناسانه و تام و مستمر و مؤثر داشته باشند.

از موسی بن جعفر(علیه السلام)روایت شده که: «الحِمْیَهُ رَأسُ الدَّواءِ و المِعْدَهُ بَیتُ الدّاءِ»(5)؛ پرهیز، سرسلسله داروها و معده، خانه (اتاق و مرکز) درد است. و علی(علیه السلام) فرموده است: «مَنْ اَکَلَ الطعامَ علی النَّقاءِ و اَجادَ الطعامَ تَمَضُّغاً و تَرَکَ الطعامَ و هو یَشتَهیهِ و لَم یَحْبِسِ الغائطَ اذا أتَی، لَم یَمرَضْ الاّ مَرَضَ المَوتِ»(6)؛ کسی که در خوردن غذا نظافت را رعایت کند و آن را خوب بجود و تا اشتها

1- - صفدر صانعی، سلامت تن و روان از نظر اسلام، ص87.
2- - نهج البلاغه، کلمه135.
3- - محمدباقر مجلسی، بحارالأنوار، ج75، ص230.
4- - اعراف،31.
5- - شیخ عباس قمی، سفینه البحار، ج1، ص345، ذیل کلمه «حمی»؛ مکارم الاخلاق، حسن بن فضل طبرسی،ص362،1370.
6- - حسن بن فضل طبرسی، مکارم الاخلاق، تعلیقه: الاعلمی، ص146.