فرهنگ عقاید و مذاهب اسلامی: شیعه شناسی - جلد 6 صفحه 406

امام در پاسخ او گفت: «خدا می داند که من راضی به آن کار نبودم وقتی بر سر دو راهی قبول ولایتعهدی ویا کشته شدن قرار گرفتم آن را پذیرفتم».(1)

شهادت امام به دست مأمون

مأمون از موقعیت روز افزون امام پیوسته بیمناک بود وخصوصاً درجریان نماز عید که در تاریخ به صورت گسترده وارد شده است، از علاقۀ مردم نسبت به امام علیه السلام سخت بیمناک شد ولذا امام را با نقشۀ خاصی مسموم کرد وبرای اینکه نقشۀ خود را لوث کند، پس از انتشار خبر مرگ امام سراسیمه به خانۀ امام آمد در حالی که گریبان چاک زده واشک می ریخت وبر سر می زدوناله می کرد.

مردم دور خانۀ حضرت گرد آمده بودند وصدای ناله وگریه از آنها بلند بود و دربارۀ قاتل امام سخن می گفتند واحیاناً از مأمون نام می بردند، مأمون احساس کرد که تشییع امام ممکن است حادثه آفرین باشد وفوراً دستور داد که اعلام کنند تشییع جنازه امام به فردا موکول شود. وقتی جمعیت متفرق شدند، شبانه امام را غسل دادند ودر کنار قبر هارون به خاک سپردند(2).