فرهنگ عقاید و مذاهب اسلامی: شیعه شناسی - جلد 6 صفحه 434

قراری عدل و عدالت در اجتماع وتوسعۀ عمران وآبادی در روی زمین است.

در آیه سوم، سرانجام را ازآن تقوا پیشگان می داند و یادآور می شود که:

(وَ الْعاقِبَهُ لِلتَّقْوی) .(1)

«سرانجام، در تقوی و پرهیزگاری است.»

ب. استقرار آیین خدا وگسترش امنیت در جهان

قرآن معتقد است که سرانجام خداوند آیینی را که بر بندگان خود پسندیده است درروی زمین مستقر خواهد ساخت، آیینی که از هر نوع شرک ودوگانه پرستی پیراسته می باشد.

آن روز امنیّت سراسر جهان را فرا خواهد گرفت پیروان حق بدون واهمه وترس، خدای جهان را پرستش خواهند کرد. دیگر اثری از تقیه و مماشات با مخالفان وگروه های باطل وجود نخواهد داشت چنانکه می فرماید:

(... وَ لَیُمَکِّنَنَّ لَهُمْ دِینَهُمُ الَّذِی ارْتَضی لَهُمْ وَ لَیُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً یَعْبُدُونَنِی لا یُشْرِکُونَ بِی شَیْئاً) (2).

«آیینی را که برای آنان پسندیده است مستقر خواهد ساخت وبه آنان پس از بیم ونا امنی، امنیت خواهد بخشید، مرا عبادت خواهند کرد و کسی را برای من شریک قرار نخواهند داد».