فرهنگ عقاید و مذاهب اسلامی: شیعه شناسی - جلد 6 صفحه 458

بر اثر معرفی خدا بود) این ولی زمان، همان است که خدا دربارۀ او در قرآن چنین می فرماید:

«موسی و همراه او بنده ای از بندگان ما را یافتند که مورد رحمت ما بوده واز پیش خود به او علومی داده بودیم»(1).

کسی که دارای چنین علم وسیع وگسترده ای می باشد وبه صریح قرآن، نبی زمان و وصی وی از علم او بهره مند می شود قطعاً از اولیاء خدابوده ونه تنها از نظر علم و دانش وسیع تر بوده است، بلکه آنچنان روح قوی ونیرومندی داشته است که وقتی موسی به او می گوید:

«اجازه می دهی که من از تو پیروی کنم تا از علومی که به تو داده شده است به من بیاموزی؟»

وی در پاسخ می گوید:

«تو نمی توانی بامن صبر کنی، چگونه می توانی کارهایی را که از اسرار آنها خبر نداری، تحمل نمایی؟».

بی شک این فرد، از اولیای خدا و از شخصیتهای والای الهی بوده است، بررسی حالات این ولی زمان وپنهان از دیدگان، در همان چند لحظۀ کوتاه از زندگی حساس او که با حضرت موسی گذرانده است ما را به نکاتی رهبری می کند:

1. این ولی زمان، پنهان از دیدگان بود، کسی اورا نمی شناخت واگر خدا او را معرفی نمی کرد کسی با او آشنا نمی شد، بنا براین شرط ولی این نیست که حتماً مردم او را بشناسند.