فرهنگ عقاید و مذاهب اسلامی: شیعه شناسی - جلد 6 صفحه 475

12. ابوعبداللّه نحوی

وی حسین بن احمد بن خالویه ساکن حلب و فردی شیعی، آگاه از علوم عربی و لغت و شعر بود، او آثاری دارد که از جمله: مستحسن القراءات و الشواذ وکتاب فی اللغه.(1)

سیوطی در طبقات می نویسد: او پیشوای لغت و علوم عربی بود و در سال 314 ه در بغداد درگذشت.(2)

13. ابوالقاسم تنوخی

ابن شهرآشوب در حق او می گوید: او از زمرۀ شعرایی است که در مدح اهل بیت علیهم السلام آشکارا شعر گفته اند.(3) یاقوت می نویسد: او در علم نحو و هیئت و عروض، پیشوا بود و از لغت عرب و نحو بخش مهمی را حفظ داشت.(4)

ما در این جا نمونه هایی از امامان نحو واسوه های این علم را یادآور شدیم و اکثر اینها در سده های چهارگانۀ نخست تاریخ اسلامی می زیسته اند. و اگر بنا باشد به ذکر تمام دانشمندان بزرگ نحو از شیعه بپردازیم، باید برای آن کتاب مستقلی بنویسیم.

مرحوم سید حسن صدر در کتاب خود امامان نحو از شیعه را تا قرن هفتم آورده که تعداد آنان به صد و چهل می رسد.

کافی است بدانیم که شریف رضی، سید مرتضی، ابن الشجری و نجم

1- (1) . رجال نجاشی، به شماره 159.
2- (2) . بغیه الوعاه فی طبقات النحاه، ج 1، ص 529، شماره 1099.
3- (3) . معالم العلماء، ص 149.
4- (4) . تأسیس الشیعه، ص 139.