فرهنگ عقاید و مذاهب اسلامی: شیعه شناسی - جلد 6 صفحه 485

صفحه 485

4. رفتار او با خلفای عصر خود.

خوشبختانه مرحوم علّامه امینی در این چهار مورد به صورت گسترده سخن گفته است.(1)

5. ابو فراس حمدانی (320-357 ه)

وی حارث بن ابی العلاء نام دارد. ثعالبی او را چنین معرفی می کند: «یگانۀ زمان خود و خورشید عصر خویش در ادب و کرم و بلاغت و شجاعت و شعر.

شعر او، از زیبایی و سهولت، وروانی و شیرینی، و متانت برخوردار بوده و از قصائد معروف او میمیه ای است که دو بیت آن را نقل می کنیم:

الحقُ مهتضمُ والدین مخترمُ وفیئ آلِ رسولِ اللّه مقتسم

والناس عندک لا ناس فیحفظهم سوم الرعاه ولا شاء ولا نعم

ما در این جا نمونه هایی از پیشروان شعر در قرون نخستین را یادآور شدیم ولی اگر بخواهیم در این مورد، گسترده تر سخن بگوییم، باید کتاب مستقلی در این مورد بنویسیم و لذا فقط به ذکر نام برخی بسنده می کنیم:

الف. ابن حجاج بغدادی (م 321)

وی صاحب قصیدۀ معروف است که در نجف اشرف سروده و آغاز آن این است:

یا صاحبَ القبه البیضاء علی النجفِ مَنْ زارَ قبرکَ واستشفی لدیکَ شُفی

ب. شریف رضی (357 406)


1- (1) . الغدیر، ج 2، ص 369 تا 386.
کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه