فرهنگ عقاید و مذاهب اسلامی: شیعه شناسی - جلد 6 صفحه 488

گروهی به تفسیر الفاظ آن پرداختند، بالاخص الفاظی که در قریش رایج بود و قبایل دیگر با آن کمتر آشنا بودند و نام این نوع کتابها را «غریب القرآن» نهاده اند.

ابن الازرق یکی از رؤسای خوارج است دربارۀ غریب قرآن از ابن عباس سؤالات فراوانی نمود. او همه را با خواندن اشعاری از عرب پاسخ داد، این پرسش ها و پاسخ ها را سیوطی در کتابی گرد آورده است.(1)

اینک به ذکر برخی از دانشمندان شیعه که در قلمرو غریب القرآن، کتاب نگاشته اند، می پردازیم:

1. غریب القرآن، نگارش ابان بن تغلب، رباح بکری (متوفای 141)(2).

2. غریب القرآن، نگارش محمد بن صائب کلبی از اصحاب امام صادق علیه السلام.(3)

3. غریب القرآن، نگارش عطیه بن حارث حمدانی کوفی تابعی. ابن عقده می گوید: او به ولایت اهل بیت علیهم السلام شهرت داشت.(4)

4. غریب القرآن، نگارش عبدالرحمن بن محمد الازدی الکوفی. او در این کتاب مجموع مطالب سه کتاب پیشین را گرد آورده است.

5. غریب القرآن، نگارش ابی جعفر احمد بن محمد طبری آملی وزیر شیعی متوفی 313.(5)

به همین ترتیب در اعصار بعدی، دانشمندان شیعه، همت خود را به

1- (1) . الاتقان، ج 4، ص 55 88.
2- (2) . رجال نجاشی، شمارۀ 6.
3- (3) . رجال نجاشی، ضمن ترجمه ابان، شماۀ 6.
4- (4) . رجال نجاشی، ضمن ترجمه ابان، شماره 6.
5- (5) . رجال نجاشی، ضمن ترجمه ابان، شماره 6.