فرهنگ عقاید و مذاهب اسلامی: شیعه شناسی - جلد 6 صفحه 497

2. سلمان فارسی، متوفای سال 34 ه به تألیف کتابی پیرامون حدیث جاثلیق رومی پرداخت که پس از درگذشت رسول خدا امپراتور روم او را به مدینه اعزام کرد تا از واقعیت اسلام برای او گزارشی تهیه کند.(1)

3. ابوذر غفاری، متوفای سال 32 ه، کتابی به نام «الخطبه» دارد که در آن، حوادث پس از رحلت رسول خدا را گردآورده است.(2)

آنان شیعیانی هستند که در عین صحابی بودن، پیرو امیرمؤمنان نیز بودند.

اکنون به کسانی که پس از آنها به نگارش حدیث پرداخته اند اشاره می کنیم. آنان چند طبقه هستند:

طبقه نخست

1. أصْبغ بن نباته مجاشعی. او راوی فرمانی است که امیرمؤمنان علیه السلام به مالک اشتر نوشته است و همچنین راوی وصیت امام به فرزندش محمد بن حنفیه است.(3)

2. عبیداللّه بن أبی رافع مدنی، نویسندۀ امیرمؤمنان. وی چند کتاب دارد:

الف. قضایا امیرالمؤمنین (یعنی داوریهای امیرمؤمنان در وقایع گوناگون».

ب. کتابی دربارۀ شهدای جنگهای جمل و صفین ونهروان که در رکاب علی علیه السلام جنگیده اند.

1- (1) . طوسی، فهرست، ص 8.
2- (2) . طوسی، فهرست، ص 54.
3- (3) . رجال نجاشی، شمارۀ 4.