فرهنگ عقاید و مذاهب اسلامی: زیدیه و اسماعیلیه و دیگر فرق - جلد 7 و 8 صفحه 108

4. رجعت

مقصود از «رجعت» این است که قبل از رستاخیز، خدا گروهی را زنده می کند، به برخی عزّت و به برخی دیگر ذلّت می بخشد و آنان بر این مطلب دلائلی دارند که در جزء پیشین ضمن عقاید شیعه گفته شد.

آن گاه شیخ مفید زیدیه را در این مورد مخالف امامیه دانسته است(1) ولی ابوزهره تصور کرده است که انکار رجعت مربوط به خود زید است(2)، در حالی که شیخ مفید مسأله را به زیدیه نسبت داده است.

5. حقیقت امامت از نظر امامیّه

حقیقت امامت در مذهب امامیه این است که وحی الهی با رفتن پیامبر، قطع می شود، دیگر وحی تشریعی و نزول جبرئیل، مطلقاً انجام نمی گیرد، ولی وظایف نبوّت پس از رحلت رسول خدا، استمرار می یابد و آن کس که بر انجام چنین وظایفی مأمور است، از جانب خدا تعیین می شود، زیرا انجام این وظایف، کار انسان عادی نسبت که امّت آن را انتخاب کند، و پیامبر صلی الله علیه و آله نیز در روز غدیر به این موضوع جامه عمل پوشاند، بنابراین امامت یک منصب الهی است، هر چند مجرد از نبوت و وحی می باشد در حالی که از نظر اهل سنت یک منصب عرفی است که امت باید او را انتخاب کند، ابوزهره می گوید: عقیدۀ زید در امامت، با امامیه یکسان نیست، زیرا آنان معتقدند امام فقط باید از فرزندان فاطمه باشد و