فرهنگ عقاید و مذاهب اسلامی: زیدیه و اسماعیلیه و دیگر فرق - جلد 7 و 8 صفحه 110

1. (إِلاّ أَنْ تَتَّقُوا مِنْهُمْ تُقاهً) .(1)

«مگر آن که بخواهید از آنها تقیه کنید».

2. (مَنْ کَفَرَ بِاللّهِ مِنْ بَعْدِ إِیمانِهِ إِلاّ مَنْ أُکْرِهَ وَ قَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِیمانِ) .(2)

«هرکس که پس از ایمان آوردن به خدا کافر شود به عذاب خدا گرفتار آید، مگر کسی که به کفر مجبور شده اما دلش با ایمان مطمئن همراه باشد».

در قرآن که تعارض و تناقضی نیست، پس چگونه این دو اصل را مطرح می کند، لابد هر کدام برای خود، جایگاه خاصی دارد، و ظاهراً ابوزهره معتقد است که باید یکی از دو اصل، حاکم باشد. او تصور کرده که یک مورد بیشتر نیست، ناچار باید یکی از آن دو پیاده شود.

7. صفات ذاتی خدا

امامیه معتقد است که مفاهیم صفات، غیر از ذات است، امّا واقعیت آنها، عین ذات خدا می باشد، ولی شیخ مفید می گوید: بزرگان زیدیه و گروهی از اصحاب حدیث بر خلاف این نظرند.(3)

آنچه که باید گفت این است که عینیت صفات خدا با ذات، از امیرمؤمنان علیه السلام گرفته شده که در خطبۀ معروف خود می گوید:

«و کمال الاخلاص له نفی الصفات عنه، لشهاده کل صفه أنّها غیر

1- (1) . آل عمران: 28.
2- (2) . نحل: 106.
3- (3) . مفید، اوائل المقالات، ص 18.