فرهنگ عقاید و مذاهب اسلامی: زیدیه و اسماعیلیه و دیگر فرق - جلد 7 و 8 صفحه 130

رشید رضا - مؤلف المنار، می نویسد: روافض به سان یهودند، که بسیاری از اولاد فاطمه را دوست ندارند، بلکه آنها را سبّ می کنند.(1)

یادآور می شویم، روافض (به تعبیر این دو نویسنده) پیرو امامان خود هستند و سر سوزنی از توجیهات آنان، کنار نمی روند و شما موضع گیری امام صادق علیه السلام را نسبت به زید و فرزندان او دانستید، این دو نویسنده بدون این که به کتب شیعه مراجعه کنند، به خاطر گرایشهای عقیدتی و سیاسی خود، این تهمت ها را به شیعه می زنند.

ظلم ستیزان و ذلّت پذیران

در میان مورّخان و شرح حال نویسان، کسی ندیدم که قیام زید را نکوهش کند و از این کار او انتقاد کند، جز ذهبی که زید را از عالمان و صالحان می شناسد ولی جهاد و تلاش او را نوعی لغزش تلقّی می کند، و چنین سخن می گوید:

لغزشی از او سر زد ولی سبب رفع درجۀ او در آخرت گشت.(2)

و در کتاب دیگر می گوید: او از روی اجتهاد خود خروج کرد و جام شهادت نوشید و ای کاش خروج نمی کرد!(3)

شگفت از این نویسندۀ سلفی است که در این دو جملۀ کوتاه دچار تناقض شده، از یک طرف خروج او را لغزش می شناسد و از طرف دیگر مایۀ ترفیع

1- (1) . رشیدرضا، السنّه والشیعه، ص 52.
2- (2) . الذهبی، تاریخ الاسلام، حوادث سال 121 الی 141 هجری، ص 105.
3- (3) . الذهبی، سیر اعلام النبلاء، ج 5، ص 391.